This is going to be my 100th post. Yahoo! 100 posts of all the kawindangan, kabangagan, GGB episodes (FYI: GGB - gulogulo buhay), everything. Kung paano siya umabot ng 100 post is an obvious manifestation ng pagkakaroon ko ng verbal diarrhea at kailangan ko lang ng outlet na medyo accepatable sa society. Kaya ayan, kung ano ano ang pinaglalagay ko dumami tuloy ng husto. So, what is this going to be all about? I have no f****ng idea.....

**In 2 minutes, Christmas is finally over. Tapos na ulit ang isang araw sa mundo kung saan naghahari ang kabutihan at bukas muli nanamang maghahari ang kasamaan. Example, balik nanaman ang mga pasahero sa Cubao station sa pag aaway dahil pag sisiksikan, na mag contribute sa pagkakaroon ng stress sa buhay ng iba pang pasahero, at hindi mo alam kung ano ang kasamaang maidudulot nito sa sangkatauhan. Buti na lang walang pasok bukas. Iba talaga kapag ang presidente ng bansa mo e workaholic pero mahilig sa bakasyon. Kaya nga naman kung gusto niyang magbakasyon dahil pasko, bakit nga naman hindi pa niya idamay ang buong Pilipinas. To think meron pang mga taong ayaw na binabaligtad niya ang mga holiday, pero sabihin nga nila, secretly, hindi ba sila natutuwa?

**SMC - Samahan ng Malalamig ang Christmas. Sabi nila, ito raw ang mga federasyon naming mga single na ang ka-relasyon e ang remote ng tv, o alcohol, o kung ano mang bagay na walang buhay at hindi humihinga. Pero hindi ba talaga naman malamig ang Christmas, kasi diba winter sa ibang bansa at ang cold wind na mula sa China, Japan at Russia ay bumaba dito sa atin kaya lumalamig (Nyok-nyok-nyok yok...corny).? Kaya in essence, lahat tayo ay miyembro ng samahang ito diba?
No people. Hindi malamig ang pasko ko. Well actually, matagal nang malamig ang pasko ko hindi ko na nararamadaman. na malamig. Ang lamig na nararamdaman ko e yung lamig sa umaga na dahilan kung bakit ako na-late pumasok sa clinic. Masarap kasi matulog e.
In fairness, this years not bad for my love life. Two boys in a span of a month. Wow. kakahaba ng hair. Im still waiting for my shampoo endorsements. But i don't want to go into details as to why it is still non existent. Sawa na akong pag usapan ang lahat ng insecurities ko sa katawan ko. But in case you are wondering, I' m a one hit wonder. I think nasabi ko na rin ang tungkol dito sa mga previous posts ko, hanapin niyo na lang. Sabagay, may New Year pa, tsaka Valentines, Labor day. Maraming holidays sa loob ng 1 taon na wala akong kasama kundi remote, o libro, o alcohol. Dapat siguro palitan na lang yung pangalan nug samahan, gawin na lang siya SMH - samahan ng malalamig ang holidays.

Okay people, showtime's over. Manonood na ako ng House. hehehehe

Christmas sickness....

No folks, i don't hate chirstmas. It's just that every year for the past 3 years meron akong holiday syndrome kung saan ako ay nakakaramdam ng following symptoms: flu, depression (not the clinical kind but the depress-kind-of-sad-kind), and bitchiness episodes. And i'm happy to announce that it is not happening this year. So far meron pa lang akong konting sipon, na natural na kasi tuwing may change of season or change sa weather o kahit alikabok, sinisipon ako. Hindi ako depress dahil hindi ko na masyado nararamdaman na wala nanamang direksyon ang buhay ko. Bitchy lang ako, pero kelan ba hindi (at so far, ang mga tao nanaman dito sa bahay ang nakaktikim ng bitchy mode ko). Saya saya. i have a feeling that this christmas will really be merry ;p

**Okay, i gues i just need other's people's opinion on this one kasi so far, lahat ng taong nakakalam ng kwentong ito, ang opinion e ako ang mali. Paano kung may isang tao, i.e. patient, na nag sabi sayo that he likes you (gosh, swear this month, pwede na ko mag model ng shampoo ad sa haba ng hair ko ;p). Wala naman kaso dun diba? Other than the fact the patient siya. Hindi mo naman talaga siya patient kasi una, fracture sa paa ang problema niya, at unless hindi niya magamit ang paa niya para gawin ang ADLs at work activities niya, e hindi siya i-refer sayo dahil wala siyang OT problems. Kaya lang patient pa rin siya diba? don't get me wrong people, hindi isyu dito na meron siyang impairment na ang so far malaking impact e yung hindi kayo gaanong makapag ikot sa mall kasi may gait problem siya. Ang isyu e patient siya, cliente siya. Period. masama na ba ako dahil iniisip ko lang ang career ko? dahil ayokong may hindi magandang version ng balita na makaabot sa mga boss ko na ma-question ang professional behavior ko? Over a petty thing such as my personal life. Ang sa akin lang, maliit ang clinic, maraming makakapuna, at kung may matandang instik na masyadong conservative ang hindi matuwa sa nakikita niya, pwede siyang mag sumbong sa amo mo, in chinese pa kaya kahit andun ka lang e pwede ka nilang pag usapan dahil hindi ka naman nakakaintindi ng chinese. So masama bang umiwas sa complication?
Sabi nila, wala naman daw kaso kasi ethical pa rin kasi hindi ko naman siya direct na patient. Pero sorry, nasasagwaan ako e. Para kasi sa akin, ang patient ay patient. Period. So ang next na tanong, paano kung ma discharge na? ANg sagot ko, e di kung ineteresado pa siya e di why not coconut. Mas maganda naman pakinggan yung "dati naming patient" just in case may makapuna at mag tanong, i.e. boss mo.
Tingin kasi nila, mali ako kasi pinapalampas ko yung biyahe. Sorry, hindi ako takot mag hintay e. Optimistic ako lagi na eventually may dadating din. Parang nung college ako, minsan aabot ng 1 hour bago ako makaakay pauwi, pero ayos lang. Hintay pa rin. kasi alam kong may dadating. At kung after 1 hour e wala pa ring dumadating, pwede akong umisip ng ibang alternatives para at least hindi ako nabuburo mag hintay sa may España. Kasi kung hindi ako dun makasakay, somewhere along the road pauwi, may makikita rin ako sasakyan.
Minsan naiisip ko, siguro nga dapat nag yes na lang ako na manligaw yung tao. Kaya lang hindi din. Aanhin ko ang boyfriend kung wala namang akong makain? At hindi ako makahanap ng kapalit na trabaho kasi walang gusto kumuha sa akin. Sabihin mo nga, makakain ko ba yung love? babayaran ba non ang bills ko? Na guilty din kasi ako minsan, kasi alam ko na medyo ilang na pumunta sa clinic yung tao, pero sinabi ko naman sa kanya na pwede kaming maging friends e. yun lang muna. mag focus na lang muna siya dun sa paa niya saka na niya isipin ang love life niya.(tong part na to hindi ko yun sinabi sa kanya ng ganyan ha, sinabi ko lang na kailangan niya talga yung therapy). Bukod pa dun, minsan nag drama yung tao at tingin ng lahat e kasalanan ko kasi hindi ako pumayag. Feeling ko kasi ang sama ko dahil nag cause ako ng sadness sa iba, pero ganon talaga e. He'll get over it. And he'll get over me.

Otei. im just doing this to access my blog site kasi wala daw web page na ganon sabi ng yahoo search. shiyet.

he's back.....

While i was riding the MRT this morning. A very familiar song was aired on the MRT radio (yes people, may radio na sila), yung tipong pag narinig mo e alam mo nang christmas na. panalo nga yung kantayang yon e. Pang single. Naka-saksak ang MP3 sa tenga ko pero na-override ng "my idea of a perfect christmas, is to spend it with you....." yung "shake, shake your money maker" ni ludacris. Winner talaga. It's Christmas. Jose mari chan is coming to town......

**AM currently super, duper, mega, over, to the highest lovel hooked - sa grey's anatomy. Kahit medyo sakit sa ulo panoorin yung pirated DVD na binili ko kasi ang weird ng pag-kakaayos, gusto ko siya talga. At napatunayan ko na i still go for meek, geeky doctors. Honestly, gusto ko na umuwi, para manood. pero dadaan muna ako simbahan mamaya. Immaculate concepcion ngayon e, gusto ko magsimba ;p

AM bored.... at bago ako masimulang matoxic, blog muna. tutal libre ang internet.

Pumapatak nanaman ang ulan.........

Ayos. may bagyo, tapos ayaw gumana ng mga dvd na binili ko. kasi tinotopak yung player. parang yung amo. Oh well, meron pa akong hanggang mamayang gabi, hanggang bukas ng gabi para kulitin yung player ko na gumana ng maayos. Saan ka ba naman nakakita ng DVD player na ayaw mag-play ng disc na DVD? Sa kin lang yon man!
Malapit na akong maubusan ng gagawin. Meron pa akong librong pwedeng tapusin pero hindi ko ginagawa kasi after non, kung hindi ko lasing e tititig lang ako ulit sa kawalan. Hindi pa nga ako gumawa ng gawaing bahay kasi ng baka ma-bored ako bukas. Naka leave pa naman ako at pangit naman kung wala akong gagawin buong maghapon. Sabagay, pag naglinis ako e 1 hour and half lang ang magagamit dun sa buong 24 hours. So yung natitirang 22 and half, kawalan nanaman ang kaharap ko. Pwera na lang kung sisikat ang araw bukas at makaladkad ko ang sarili ko papuntang powerbooks. Sa megamall. o kaya sa fullybooked. Sa Cubao.
Bad trip, dahil hindi ako sumama sa inuman kahapon, iinom tuloy ako ng mag isa (kasi nag text kahapon 6 na ng gabi, ibig sabhin, 7 na ko aalis non). Ulit. Kakanta nanaman ako ng mag isa sa kwarto mamaya. Well, pwede ko naman yung dalhin sa sala, para makabulahaw ako ng kapitbahay ko, which is yung tita ko. Pangit naman, baka isumbong pa ko non.
Dito ko ngayon internet cafe. Mauubusan na ako ng sasabihin, pero ayon sa timer na nasa itaas ng screen, meron pa akong 37 minutes. Ano naman ang sasabihin ko sa buong 37 minutes? Ubos na ata ang lahat ng bagay na pwede ko i-reklamo sa mundong to, hindi pa siguro ubos ang 37 minutes ko. Pero sabagay, ano pa ba ang pwede kong i-reklamo? Wala na, kasi sawa na din akong mag reklamo tungkol sa mga bagay na wala na akong magagawa pa, at talagang kailangan ko na lang silang ipaubaya kay Lord.
MAy 33 minutes pa. Tatapusin ko na to, bago pa mawalan ng sense ang sinsabi ko
;p

Isa pa, isa pa, isang pang chicken joy!

So hindi ako nakuntento dun sa nobela ko kanina, kaya gagawan ko pa ng epilogue. Adik mag post, twice a day. mas madalas ko pang puntahan tong blog ko kesa sa dentista ko. So eto ako, dahil medyo nahimasmasan na dahil sa asar ko sa araw ko, at dahil medyo solb na ang araw ko dahil nakapanood ako ng maging sino ka man (FYI, kaya ako nanonood non kesa intrested ako sa development ng characters ni Sam Milby at Anne Curtis, wala ako pakialam kay John Lloyd at Bea dahil alam ko na magkakatuluyan din ang 2 yun sa huli), at dahil napanood ko na din ang teaser ng abs cbn para dun sa bagong koreanovelang ikababaliw ng lahat, mwahahahaha!!!! Ang title non ay "princess hours" sa koreA, 'goong: princess hours" ang title. (naasar ako. bakit pag pinipindot ko yung "o" sa keyboard, e 'p' yung lumalabas). so ngayon. eto ako. tatapusin ko na to para manalo na ko dun sa spider solitaire na laro

Rant and Raves

What a day........
pagmulat ng mata, ang langit nakatawa. Ako hindi. Kasi naalala ko na hindi nga pala ako babalik ng Q.C. agad kasi pinauuwi ako ng nanay ko dito sa alabang, may lalakarin daw siya at kailangan ng taong bahay dito. Sa Alabang. Excited pa naman din sana ako kasi meron akong super long weekend. Off ako ng thursday, wala pasok ng friday, nag leave ako ng saturday, wala ulit pasok ng linggo. Sarap. Planado na nga ang vacation ko, maglilinis ako sa Q.C., magbabayad ng ilaw, mag luluto ng pasta, mag papakalasing, at mag DVD marathon. Winner na plano. Hindi pa ako magigising sa pangungulit ng nanay ko kung bakit wala akong boyfriend, etc, etc. (promise, ginawa niya yun sa akin nung linggo). Ok, so ayun nga, hindi na ko nakangiti, tinatamad pa akong bumangon, kaya yung alarm ko na 5:30 e bangon ng 6:15. Tapos, paglabas ko ng bahay, ang bungad sa akin ng tita ko e hindi "Good morning Nina", kundi "Nina may 175 Php ka pa na kulang dun sa bayad natin sa association. Mabibigay mo ba mamaya?" (may good morning ata yon pero hindi ko maalala kasi yung paniningil niya lang ang naalala ko). Panalo talaga ang mga kamag anak ng tatay ko pag dating sa pera, ang lufet, walang patawad. At wala ring pinipiling oras at sitwasyon. Okay, moving forward, sumakay na kami sa kotse dahil inihatid ng tito ko kami ni kuya sa MRT. Palabas kami ng village ng may nakita kaming banggaan ng kotse. Nag comment si kuya, nag comment si tita, at nauwi ito sa diskusyon kung bakit hindi pwedeng mag-drive ang mga babae dahil meron tayong menstrual cycle (layo diba? promise lumalabas nanaman ang pagka-bipolar ng tita ko). For short, nag away sila. Buti na lang at bumaba si tita agad kundi umabot ang topic hanggang bumaba siya sa office niya sa may EDSA.
Okay, forward still, MRT, as usual siksikan, may cat fight pagdating sa Cubao station. Naiingit nga si kuya kasi maluwag daw dun sa first cart kasi puro female, sabi ko, sa cart namin lagi yung mga cat fight na nakaka-simula ng stress sa araw mo. buti na lang at meron akong instant earplugs, ang aking trusty MP3. Ride papunta clinic ay medyo tahimik, pwera na lang sa banggaan sa kanto ng wilson at ortigas. Medyo tahimik sa clinic, wala masyado happening. that was until i called my mom at pag kababa ko ng phone ay nakramdam ako ng guilt dahil feeling ko e napaka selfish ko dahil may napaka ganda akong plano sa leave ko at hindi man lang dun kasama ang pamilya ko. Ang akin lang naman e, ngayon lang ako naging selfish, kung selfish nga ba ako talaga. dahil dati kahit anong lakad ko, pag bigla binawi nina mama, hindi na ako umaangal. ako ang sumasalo sa gawain ng mga kapatid ko dahil sila ay may project, na parang ako, wala akong project, thesis, docus, tests.
after non, pag dating ko dito, e binulagta ako ng balita na wala daw pasok ang lahat, i repeat, LAHAT ng mga kapatid ko dahil may bagyong parating. Friday pa naman daw siya dadating sa manila pero super bagyo daw kaya nag iingat na sila. May signal number nga dito sa manila kahit hindi umuulan. Tapos sabi din ni mama, di na raw tuloy yung lakad niya dahil sira ang machine sa SSS. Yes, napaka reliable talaga ng gobyerno natin. Wuhoo!!!
So therefore, pwede ako bumalik ng QC agad, bumili ng mga DVD sa cherry kasama si kuya, at mamuhay ng tahimik. Sana nga lang walang bagyo at may kuryente para mas masaya.

Humaba nanaman to ng husto but what the heck! kailangan ko lang ilabas ang lahat ng kamalasan ko nitong araw na to kung hindi mababaliw talaga ko kanina kaka replay nito sa utak ko lalo na nung nastranded pa ko ng mg a 30 mins sa Makati dahil nag away yung driver nung bus at yung MMDA. Lalo na pag naiisip ko yung nangyari kaninang umaga. Sorry to dump all of this to y'all. Hindi pa kasama sa kwento ko yung pag atake ng verbal diarrhea ko nung binisita ko yung patient ko na nasa cardinal. nakakahiya talga yon. Siyet. To think, friend ko pa naman yung apo non.

Question: Nakatikim ka na ba ng turkey? Ako oo. ANong lasa niya? Isipin mo na lang na may nakahain na manok sayo, pero lasang baboy. Weird? E yung roast turkey with raisins, nakatikim ka na? Kung hindi pa, isipin mo na lang na parang kang kumain ng paksiw(yung recycled na lechon, paksiw), pero mukhang manok yung nakahain sayo. Ganon. Ganon ang lasa ng turkey. Manok na lasang baboy.............

December na in a few days. Gosh, Christmas na!~ubo, ubo~gift ko~ubo ;p December na at wala pa rin akong pera. Nung thursday, nanood kami ng happy feet ng mga friends ko. At dahil sa call center sila nag work, marami silang mullah! Sabi ko nga sa kaibigan ko, "kung hindi ako siguro umalis, promoted na rin ako siguro?" (meaning kumikita na ako ng 20k kada buwan). Sinabi ko to sa nanay ko kanina, ang sagot niya "e ano naman, at least nandyan ka naman talaga sa field mo, kahit maliit ang sweldo". true. Nung 3rd year pa lang ako, nararamdaman ko na ito ang dapat kong tahakin karera, kasi lahat ng talents ko (meaning yung domesticity ko) e nagagamit ko. And it's all about using your talents for the good of mankind diba? kaya nga siya binigay sa 'tin ni Lord (tama ba ko katukayo?;p) Sa tingin ko e naghahanap lang ako ng sense of fullfilment dito sa trabaho ko. O siguro tinatamad lang ako ulit, at ayaw ko umabot sa point na ma-burnout ako kaya mag break ako. Nag leave lahat ng mga co-staff ko, ako din. Kaya sa darating na holiday, mag leave talaga ako. Hindi ako papasok ng saturday. Monday na ulit. And the best part, hindi alam nina mama na mag leave ako so i have the weekend all to myself. Gosh, am so excited!!!!

Dito niyo makikita na minsan, masama rin akong anak. Hindi ko sasabihin kasi kapag umuwi ako dito, hindi ako ang nag bakasyon, dahil ako ang gagawa ng lahat ng gawain dito. Bad nina. tsk, tsk.....

Am tired. Di ko alam kung bakit pero pagod ako. Siguro dahil gumagawa ako ng trabahong hindi akin. Kaya eto, nag blog gamit ang computer dito sa clinic para marelax ng konti dahil after ko ma-post to, "Nina the Accountant" na ko ulit. one of my many roles. kung nanonood kayo ng ghost fighter, i'm sure kilala niyo yung kalaban ni Eugene na si Censui, yung lalaki may pitong katauhan, at mahirap siyang patayin kasi mistulang tag team ang mga katauhan niya, pag natatalo yung isa, lalabas naman yung isa. Wagi. Kaya anong nangyari kay Eugene, nabugbog ng husto tapos dinaan sa mind games si Censui kaya ayon nabaliw ng tuluyan, namatay(feeling ko hindi naman ata ganon talaga namatay si Censui, sa isip ko lang, pero what the heck,). Dito, ako si "nina the receptionist", "nina the cashier(minsan)", "nina the keeper of keys", "nina the PT Aide". A oo nga pala, "nina the OT" nga rin pala ako. Wagi.

Tama na to. Balik na sa trabaho. May deadline pa yung work ko na dapat maabot.

So what happens when you combine Grey's Anatomy (yung series) and Bob Ong? Isang taong walang magawa sa oras niya at ngayon e sinusubukan gumawa ng blog na creative at poetic ang dating. Yung feeling na parang napaka daming insight ang i-impart ng entry niya sa mga taong gusto magbasa nito dahil inilalagay niya ang kanyang mga thoughts about life and other chuvaness para ng sa ganon e mapigilan niya ang pag develop ng mga boses na hindi naririnig na iba sa utak niya. Okay. Fine. Wanna know what's inside my head? eto sila:

**Alas 3 pa lang ng hapon at wala na akong magawa sa oras ko. Pero kung titingin ako sa paligid ko e kulang pa ang isang linggo sa lahat ng pwede kong gawin at tapusin dito. Andun ang mag linis, mag laba, mag plantsa at kung ano pang domestic chores na wala akong balak gawin. I've been their maid for many years, i think it's time for me to retire.

**Gusto ko nang tapusin yung libro ni Bob Ong kaya lang tinatamad ako. Sabi ko sa sarili ko,baka wala nanaman akong magawa kapag na bored ako ulit kasi natapos ko na yung tatlong libro niya na binili ko. So yes people. Ibig sabihin nag waldas nanaman ako ng pera. Yes! Imbis na super duper tipirin ko yung pera ko para mag karoon ako ng loads of cash, nag withdraw ako ng 1000 php nung friday na ginamit ko para ipaputol ko ang aking hair, pero hindi naman gaanong obvious kasi naging mas maiksi lang siya kesa sa dati, at bumili ako ng libro sa powerbooks para may iba naman akong gagawin sa buhay ko bukod sa tumitig sa kawalan.

**Kasalukuyan ngayong naka silent ang phone ko kasi tinitipid ko yung battery. Baka sakaling may mga friends ako na gusto makipag usap dahil bored sila. Pero mantakin mo, parang ang bilis naman atang maubos yung battery ulit. Kailan ba ko nag charge? E tumutunog lang naman siya talaga kapag ginamit ko yung alarm clock. most of the time, para rin yung naka-silent. Wala rin naman kasi gaanong nag text.

**Nanalo daw si paquiao kanina. Wuhoo!!! hindi talaga ako mahilig sa boxing kaya hindi ko talaga siya pinanood. mas pinili ko abangan yung foreign show na tuwing pagkatapos kong panoorin e pakiramdam ko e wala nanamang pinatutunguhan ang buhay ko because i cannot sort my life out the way she does (yun yung grey's anatomy).

**bakit ba lahat ng lalaki na kilala ko ay mga kabute? ha? why? mukha ba kong driftwood na pag nauulanan at nasikatan e bigla na lang tinitubuuan ng fungus sa katawan na parang pimple?

twisted ba? maybe i should just develop the voices inside my head. para pagtinanong ako ng "when did this all began?" para sa psych history ko , i can say "hindi ko alam, nakita ko kasi may spaceship sa labas ng bintana ng kwarto ko tapos sabi nila "we come in peace". shucks. mahirap talagang ma-develop ang pagkabaliw pag nasa profession ka na may psych background. pag alam mo ang dahilan kung bakit nagdevelop anf gaanong illnesses, alam mo rin anf mga gamot para hindi ka matuluyan. buti na lang. akala ko wala akong natutunan sa ot4 at ot5.

pucha. humaba na to ng husto. okay, time na para balikan si bob ong ng tumawa na ako ulit na parang baliw kasi nakakatawa yung libro niya e. laht kasi ng nakalagay dun totoo.

marker event ;p

Success!!! i've practiced driving kanina, and i'm so happy na wala namang masamang nangyari, and nakabalik naman ako ng bahay ng hindi ko nabangga yung kotse ;p Niyaya ko kasi yung dad ko na samahan ako, kasi student permit pa lang ang license ko,pero hindi pwede kasi may meeting daw siya. tinawagan ko yung friend ko na may license, she said yes kaya lang nung time na dapt samahan niya na ko, kasalukuyan na siyang nag papatulog ng anak niya. Sabi ko, kaya ko to. Tutal lahat naman halos ng bagay sa buhay ko, natutunan ko mag isa, tulad ng pagsakay sa bike. Nang hiram lang ako ng bike sa kapitbahay namin non, eksakto yung bike pwede sa height ko. Umiikot ikot ako ng konti. before you know it, na balance ko na yung bike. Di lumaon (pucha lumaon? lalim) kung saan saan na kami nakakabot ng mga kalaro ko habang nagbi-bike. Naalala ko pa non, hindi ko sasabihin sa kuya(pinsan ko na nakatira sa amin nung college siya) ko kung saan kami pumunta pag nag bibike kasi kung saang kapit-village kami nakakapunta. Tapos papagalitan niya ko kasi nga naman pag may nangyari sa kin e siya ang yari sa nanay ko. Pero queber. Dati bike, ngayon naman kotse. hehehe Pero in fairness, hindi ko tinakas yung kotse, kasi akin yun e. Kapag nagtakas ako ng kotse, ibig sabihin e ang ginamit ko ng walang paalam e yung sa tatay ko. Mas malaking problema yun. Mas mahal mag paayos ng kotse niya e. At tulad nung bike, eksakto din yung kotse sa height ko ;p
*Gusto ko lang i-share. Feeling ko kasi nakaabot ako ngayon ng panibagong marker event sa buhay ko. Which again proves that i am not a complete and utter failure, and that my life is slowly going to the direction na gusto ni Lord for me

All i needed to hear (should i say read because it was from a text message) was a NO. A very lengthy, full of excuses kind of NO. After reading it, i swear i felt free. I now know the score, and what to expect from this relationship. And know i can move on. because as of this moment, he is nothing to me but statistics. The one with a heading that reads "just a date" ;p

Nina is from mars, the rest are from venus......hehehehe ;p

frigid (adj.) 1. very cold temperature 2. a. without warmth of feeling; without ardor or enthusiasm, b. stiff or formal; 3. (of a woman) a. unable to experience an orgasm or sexual excitement during intercourse, b. unresponsive to sexual advances or stimuli; 4. unemotional or unimaginative (based from random house webster's concise college dictionary)......

Can't believe that i'm being like this because of that Hale song. it really bugs me, di maintindihan kung bakit ako tinatamaan nung kantang yun, lalo na yung line "i hate the way you are....so mean to me by far...the most frigid girl....that i have ever known....." Ofcourse, i'm just assuming that when they say frigid it means that highlighted part at the top, hindi yung meaning #3 (e un nga yung pang girl diba?). Pero hindi pa kasi applicable e ;p hehehe. Am i being mean to anyone? Hindi naman, wala naman ata akong kilala na naging uber bad ako e. Hindi pa pala yung part na yun ang talagang nag bother sa kin. yun pa palang "...you'll be just like them, so shallow and obnoxious...." I'm not shallow?!(why does that sound so defensive) i mean we all are allowed a healthy amount of shallowness, i mean di naman sin kung mag ka crush ka sa gwapo diba? Ni hindi mo nga talaga alam ang personality niya pero crush mo siya simply because he is cute. period. Di ba pagiging shallow yun? and i'm certainly not obnoxious.

ofcourse, di nanaman ako makali kasi umandar nanaman ang pagka-mastermind ko. ang aking innate ability na mag-rationalize at mag hanap ng logical na explanation kung bakit ganito ang nararamandaman ko. simiar as to how a man thinks. Kung nabasa niyo na yung "men are from mars, women are from venus" ni john gray, phd, he described that men are generally logical. Kaya nga sila may mr.fix it complex. Automatic na daw sa kanila ito especially pag may mga bagay kayo na sinasabi sa kanila. kaya yung sa mga bloggers na nasa relationship, eto yung rason kung bakit feeling niyo e hindi niya kayo pinakikingan kapag nasabi lang kayo ng kahit anong bagay, tapos bibigyan nila kayo ng solusyon para dun sa bagay na yung kahit hindi mo naman hinihingi yung solusyon, gusto mo lang e makinig siya at sabi niya sa yo e "hmmmm", "oh no!" and "come here, let me give you a hug" (honestly, i find this explanation really screwed). Also, sabi ni mr. gray, phd, kaya sila ganito ay dahil for them, they express whatever it is in their minds because they are seeking a solution, other wise they won't talk about it because they find talking too bothersome. (parang ako, hehehe) As opposed to women who expresses what ever it is they feel because we just want it off our chest (parang ako din e hehehe), dahil life on venus is all about sharing and relating chuvaness.

Hindi ko pa nga tinatapos yung book kasi parang mas nakikita na ko na galing akong mars. Hindi ako venusian masyado. or kung venusian man ako, mutant ako dun ;p

Kwentong click :p
Dahil hindi natuloy yung strabucks date natin, dito ko na lang kwento. Sana matawa kayo, hehehehe

Okay, so tumawag nga ang lolo mo wednesday, kwento kwento, ganon, pati sa text. Aba mantakin mo, pati thursday am tumawag. Gusto pa sumugod sa Q.C. ang lolo (tawagin natin siyang LOLO) mo. Shock ako, di ko talaga pinapunta (syempre pakipot tactics, joke ;p) Then lumabas kami ng saturday, hinatid ako sa bahay, ek ek. Then SUnday nagtext. Mag report ba daw kung nasan siya. Shock nanaman ako kasi in essence hindi naman niya kailangan mag report diba? Sino ba ko? Hello, once pa lang kami lumabas no, pero sige. Reply with the " a ok, ingat sa pag drive, hi mo ko kina tita" chuva. Pero so far, once pa lang niya ginawa yun (as in nung first week lang). Ngayon kasi text siya pag feel niya. E di reply lang ko pag text siya Gusto niya siguro makita kung mag text ba ko kung nasan na siya pag di siya nag text. Ano ko hilo?
ANyways, pinaka latest text was last wednesday, Ganito yung naging flow non:
Lolo: send ng Quote
Ako: Reply ng quote
Lolo: ganon, hehehe...... hauz ka lang, musta na?
Ako: Oo, okay lang me
Lolo: ok....hehehehe
Ako: ok...hehehehe

May iba pang text diyan, saka ko na lang kwento. Pero promise, windang ako dun sa text na yun, Hindi ako sanay e ;p

I went to my brother's school kanina because they had this short UN program wherein my brother was a part of a small dance number. Ang cute niya!!!! Swear, para akong stage "ate" dun kanina. Kaya lang na-weirdohan ako sa sarili ko kasi syempre pag may mga school programs, andyan ang mga makukulit na magulang with the "halika anak tawag mo yung friend mo, picturan ko kayo" o kaya yung mga "huwag kang tatakbo masyado kasi pag pawisan ka" tapos ako, wala lang, the others ang drama kasi hinayaan ko lang yung kapatid ko hehehehe. hindi naman kasi malikot e. Nandun lang siya sa pila kanina. behave. ;p

The night that was......
Here i am, at 5:20 am, awake because my allergy woke me up. Hindi ko na matiis, uminom na ko ng decolgen, at ngayon ko lang nalaman na may anti-histamine property din pala yun. Anyways......
I met with my preschool classmate last night. Actually he is a family friend whom i've known for many years na, but i was just surprised when he called me out of the blue 3 days ago asked how i've been, and asked if we can meet yesterday. i said yes, he is a friend after all. i had fun. I got to know more about him, like he als0 is interested in cars, computer games. 2 days ago, he asked if i already was seeing someone, and when i told him i wasn't, he asked why i broken up with that someone. So i told him i've never had a boyfriend before. So he asked if he would be the first one if ever he courts me, i said yes. reading between the lines, i think he night like me. But when i realized that i began to second guess what his intention was, because i know that he works abroad and he just came home last august, and he might be bored so he just asked some girl that popped out of his mind. So i said to myself that i would just go with the flow, and see what happens. But the naughty girl kicked in me so decided to go buy myself a pointed heeled shoe, a big belt, and a spag strap blouse, which i wore last night. My mom was shocked to see my outfit, my dad liked it, but whatever. Rationalizing why i wore such clothes, i said to myself, well he seems to want to know about me, then let him find it out. Let him find out that i'm a person who likes to push herself beyond her limits, and see how far she can go. that i like to read a lot, drink coffee, i tend to eat a lot, talk a lot.
because of that "date", i also was able to confirm things about myself, and made me know about myself more. Meron pala akong na-gain na positive from this experience. hehehehe

Quickie post #2
What if a person whom you haven't really spoken to in a very long time suddenly calls up, asks you out, and then somehow tells you that he has intentions of courting you. Do you take him seriously, or just brush him off because you think he's just bored?
Hmmmmm......

It's payday!!! Pero wait, bago ako tulyang mag saya, eto ang mga kailangan bayaran:
Car repair: Php 2000
Tubig: Php 300
And then andun ang basic need, grocery etc na mga Php 1000, plus transpo na Php 500. it will lead to grand total Php 3800, e kulang pa ang sweldo ko ng Php 300. Kamusta naman. Kaya para talaga maabot ko ang aking mithing mag kamal ng limpak limpak na salapi, kailangan na talagang rumaket. So ibig sabihin, pag nakita niyo ko sa palibot ng circle, o kaya sa kahabaan ng quezon ave., pag pasensiyahan niyo na, dala lang ng matinding pangangailangan. hehehehe...... Kailangan ko lang maghanap ng private patient, kasi kapag meron ako nun kahit dalawa lang, and i'm meeting them kahit once a week, kung maniningil ako ng Php 500 kada session, times 4 weeks, mga Php 4000 agad yon, tax free.....hehehehe..........

Makatarungan talaga si Lord....... Pero bago ko ituloy ang blog, let's bow our heads and say a short prayer para sa mga nasalanta ng bagyo, at mag thank you na rin tayo dahil kahit papaano ay maayos ang lagay natin at ng ating mga pamilya, at ng ating mg bubing ay nakapako pa sa ating bahay...........

Okay, as i was saying, i was waiting for a text from our manager kung bukas ba ang clinic, kasi nga black out sa buong maynila, except for some parts na may ilaw na. Take note, so far ang alam ko e dito sa may San Juan, Katipunan, Tandang Sora, and some parts of manila (take note, maraming exclusive villages sa mga lugar na yan...Issue na to!!!!) Dahil 12 midnight na e wala pa siyang text, I decided na pumasok. Ayawa ko nga pumasok sana kasi kapag may pasok kami pero walang ilaw, ako lang ang magtatrabaho, dahil ang mga management ng patients ko e hindi nangangailangan ng kuryente, natural lighting lang okay. Pero sa awa ni Lord, may ilaw kaya ibig sabihin, pati PT staff mag treat. Yahoo!!!
So eto ako ngayon, hintay lang ng time out kasi la na ko patients. Kailangan umuwi ng 5 kasi malamang mahaba ang pila sa shuttle, kasi walang MRT. ;p

A pucha! I tried to edit my template para may dating pa ng konti yung blog ko, aside from being green, but when i looked at the template editor i was like "what?!" and "alin daw yung dito? they all looked the same to me" I checked out the help chuva pero la rin akong masyodong napala. hehehehehe......

Seven days and counting......

Seven days na lang at kailangan ko nang magseryoso sa buhay ko. Dapat ang mga desisyon ko, trabaho ko, etc ay directed towards the goal na nakadikit sa dingding ko for the past 5 years......
Seven days na lang at kailangan ko na uling i-reasses ang buhay ko at tignan kung meron na ba kong nagawang matino sa buhay ko. Tatanungin ko nanaman ang sarili ko ng question of ther century, "Masaya ka na ba?" dahil soo far, lahat ng desisyon na ginagawa ko e may isang purpose lang, para sumaya ang buhay ko na minsan e feeling ko e isang kotseng walang direksyon. Ganon ako ka-selfish. Imagine for the past 22 years, sarili ko lang ang iniisip ko. AM so bad. Kaya sa mga taong nag iisip na sobra akong bait, nag kakamali kayo. Hahahahahahahah
for the past 22 years, para pa rin akong matandang walang pinagkatandaan. AM still living a slacker lifestyle, na alcohol ang sagot sa lahat, mapa-depression, sleeping problem or boredom.

Seven days na lang at New Year ko na........happy new year Nina!!!!!!!!! (red para happy color ayon sa mga chinese)

Am sooooooo hyyyyppppeeeerrrrrr!!!!! Grabe as in hindi ko maintindihan kung ano tong feeling ko kasi nakainom ako ng isang mug ng super strong black coffee ngayon umaga kaya eto my legs feel like jello hindi naman ako nagpapalpitate napatapang kasi yung kape ko kasi madilim sa kitchen kanina at hindi ko masyado natansya yung dami ng kape na nailagay ko pero alam kong napadami siya kasi pag lagay ko ng spoon sa e nararamdaman ko yung lump ng kape na nailagay ko sa mug kay eto pati blog ko e walang period comma atbp Wuhooooooooooo

Otei. So i attended my cousin's wedding this weekend wherein i got to play the most important role a single girl could ask for, the maid of honor. Honestly, i don't know why my cousin-in-law chose me to be her maid of honor, i mean usually that's the bride's sister, or bestfriend or closest counsin's role. We were not even that close, the bride and i. My cousin and i were close enough, but i didn't think we were that close for him (take note, him. Meaning the groom was my cousin) to consider me as his wife's maid of honor. But any ways, there i was. dressed in pomelo pink gown in which i can hardly breathe in with a yellow cloth attached to my waist like a belt, in three inch high shoes. Don't get me wrong. the dress was pretty, yeppuda. It actually came with a yellow scarf which i didn't use at all, while all of the brides maid wore it, even the matron of honor did. pasaway ako e, bakit ba? Anyways, there i was, wearing a gown, fixing the bride's trail, thinking "why does anyone want to have a gown with a long trail? swear, if ever i do get married, i promise i won't have a gown with a trail" the veil was long too. But the weding was beautiful. Simple lang. The reception was nice too. Sarap ng food, hindi nga lang ako makakain kasi wala pa ngang laman yung tiyan ko e hindi na ko makahinga sa damit ko, kaya gusto ko mang kumain ng madami, di ko nagawa. And of course, what is a wedding without a throwing of the boquet ritual. But instead of throwing the thing, they had this thing wherein there was a piece of paper inside a ballon, and the participants were asked to pop the ballon. the one who has the ballon with that piece of paper was the lucky one. No wonder i didn't reached out for that particular balloon when it was being offered to me. And it was offered tp mw twice, hahahahahhahahahah... Instead, i chose the one without the piece of paper. HEeheheheheheh....
I hope i didn't screw the maid of honor thing. I still have three weddings to go to (like my other cousin's weddings. Who knows, maybe i'm close to their wife to be for them to consider me again as their maid of honor).

I am in need of booze. So bad. Yun kasi yung version ko ng lipovitan, red bull, extra joss. Beer. Hell patient is back, at maghahasik nanaman siya ng lagim. Monday pa naman bukas....shucks...Red horse na to!!!!!
###
Watch the devil wears prada today. Again. hehe, sinamahan ko best friend ko, gusto daw niya panoorin.Medyo hindi ko type yung ending. It was a dream job but she left it still, for the job that she really wants to do. It's like working at the call center. You work regular 8 hours, wala ka pang work na inuuwi, hindi kailangan mag overtime most of the time (ginagawa lang yun pag cueing - super dami ng calls tipong nakaka 20 ka na e wala ka pang 5 minuto sa upuan mo), the pay is great (hello, yung isang bwan ko sa clinic e kinsehan lang dun), para ka nga lang broken record dahil paulit ulit ng paulit ulit ng paulit ulit yung sasabihin mo, but in essence hindi siya sing physically tiring as oppose sa pagbuhat ng tao. But then you left it for a job na mas gusto mong gawin, less pay, more stress emotionally and physically, na paulit ulit ng paulit ulit ng paulit ulit din ang ginagawa mo. Hay...that movie is so me. Maybe that's why i don't like the ending very much.........

~Intro music; opening credits~ Episode 1,529,959,686,875,9598,...........
So for today's episode sa mala-Koreanovela/telenovela/j-dorama(tama ba? basta yan yung mga soaps from japan)/chinovela buhay ko.......
Started with the usual babangon-ako-after-5mins ritual, nag-ADLs(bathing, grooming, feeding, dressing, home mobility, comm mobility, etc), maaksyon agad ang umaga. Makulimlim ang langit at medyo matraffic sa daan. Pagdating ng jeep sa may philcoa, bigla siyang nagswerve, kasi may isang mayabang na mama na naka-motor ang umaasta na sa kanya yung kahabaan ng commonwealth ave., Nang tumigil ang jeep para mag-baba ng pasahero, bigla siyang nilapitan ng mayabang na mama at sinabi, "Tumingin ka nga sa salamin mo! ANO, SUNTUKAN NA TAYO!". Natakot ang lahat, buti na lang nag-iisip yung driver ng jeep, at nag-pakumbaba at humingi ng sorry. Uneventful na mula dito hanggang sa makarating sa clinic. Pagka pasok ko, tumingin pa ko sa paligid para makita kung sinong patients ang dumating, nag-log in na ako. Wala pa kong 10 seconds sa clininc ng tinanong ako kung ako daw ba yung huling nag bukas ng heater sa hydro. sagot ko OO. Next line, "ANil, eto pala salarin e. Hindi mo napatay ng maayos, bumaha"Pilit kong ininalala kung ano ba ang ginawa ko kagabi, kasi 100% sure ako na pinatay ko yung tubig. Anyways, nag-sorry na lang ako kay kuya, siya kasi mag-lilinis nun e. Balik na ko reception desk, ng dumating yung isang bagong pasyente na in-expect namin. Dahil wala pa siya PT, tinanong ko sila kung sino pwede. Na-settle naman. Tapos dumating na rin ang mga patients ko at nag-trabaho na ko. Ngayon, obviously, wala pa kong patient kaya eto, nakaupo ako dito at nag-reminisce ng pagka-saya saya kong umaga. 1:39 p.m pa lang kaya sigurado ako na marami pang pwedeng mangyari sa episode na to. Obviously, babalik na ulit ako sa trabaho ko bilang accountant at kailangan ko pang ayusin yung mga census tally namin. OT na ulit ang role ko pag dating ng mga 4 pm.
~Ending song, ending credits~
**Dapat pag binasa nyo tong entry na to, with feelings, yung tulad nung mga kwento sa radyo :p

I. Am. Bored. Really Bored. So bored that actually, i have no idea what i'm going to talk about. Tap, tap, tap......

Sunday morning rain is falling.....hmmmm...shed some skin...... i don't know, this song by maroon 5 suddenly just popped into my head. Anyways, another week has passed by, at wala pa ring bago sa buhay ko. My pimples have formed a constellation on my forehead because of insufficient sleep, i'm thinking of changing the background for my blog. Will do it today.
###
Naiisip ko lang, time has passed by so fast. It was not too long ago when i was a carefree teenager, whose only concern was her own little world. Now I'm a working 22 year old, with bills to pay, and no definite plan with my life. Hehehe.... And while most of the girls my age are busy partying, working and dating, I'm just plain busy working. I go home to a semi empty house every night, with only my korean vcds for company. Life has become a routine, and like every hard working citizen, I struggle through traffic and work load. you have to drag yourself out of bed in order to feed yourself. Hay, all in all my life is a bliss. :p

Stress incontinence? Ayon sa website na pinuntahan ka kanina, ito ay condition wherein there is inability to contain urine blah, blah, blah..... Ganun?! E panu pag pwet mo yung incontinent at stress ang isa sa mga dahilan nito. buwisit.Samahan mo ng increase acidity (sabi nung prof ko sa physio there is no such thig as HYPERACIDITY) ng tyan mo kaya hindi ka makakain. Buwisit talaga.

Any hows, how to deal with stress na lang, Nina style:
1. magwaldas ka. kahit wala kang pera. it has been proven that shopping has a positive effect on stress. Pero hindi limited sa shopping, pwede manood ng sine, mag kape. Ilibre mo friends mo kung gusto mo.
2. Gawin mo ang bagay na nag papatawa sayo, in my case koreanovela solve na ko.
3. Uminom ka (hindi lang tubig ha, pero kung hindi ka umiinom ng BEER, gatas ka ng na lang)
4. maglaro ang PS2, o computer game(free cell?) o surf ka sa internet.
5. Isipin mo crush mo, kung wala, uh.... bahala ka na.
6. Kumanta ka sa magic sing

if all else fails, matulog ka na lang. hehehe Ü

Current px tally: 1. Absent yung 2 expected patients ko, yung isa late. Ata. Madalang kasing ma-late yun e, kaya kapag hindi siya dumating, 1 px ko, for the whole day! Yipee! This is the life. Mahirap din yun lagi akong toxic. Atleast may isang araw, except for day off na hindi ako masyado nag px pero pumasok ako at nabayaran ako for the day. Kaya eto, dahil petiks, May oras mag-blog. HEHEHE...

The Yaya diaries. Hanep, mga one week na wala sina mama, at eto ako. medyo bangag kapag araw kasi aga gumising. mega pagod pag gabi. Hanep. magulo pa yung bahay kaya kelangan mag lis. mag grocery pa ko. astig. promise talaga, once nakauwi na sila, stay muna ko q.c. hehehehe, mag buhay slacker ako dun, lalo na pag day off.. Inom na to!!!!!

I'm unusually cheery today? Wonder why? Toxic sa bahay mula bukas. Aalis kasi sina mama, mag bakasyon, kaya dun muna ako sa "Smallville" uuwi for a month. Feeling ko tatanda ako ng 10 years. ANg dami dapat asikasuhin. ung uniform, yung pagkain, yung bayarin. Wag kakalimutan yung ganito, dapat siguraduhin yung ganyan. Hay..... Thank God for cable and koreanovelas. Dahil sa kanila. matino pa ko ngayon. Ü
####
May sad news na dumating sa kin kanina. Sabi nila, kinuha na daw ni Lord yung isa kong dating CS sa NCMH. Cardiac arrest ang cause of death. Grabe no? E siguro mga 5 years older lang sa akin yun e. And to think na dati, ang sakit sa puso ay sakit ng mga Lolo, then naging common sa mga middle aged na tao. Ngayon sa mas batang population. Dapat na talaga tayong magingat. Dapat talaga, matutunan natin ang balance of work, play, and rest. At syempre mas mag spned tayo ng times wiht our loved ones, at sabihin natin sa kanila ang mga gusto nating sabihin. Hindi talga natin alam kung kelan tayo kukunin.

Quickie post Ü hehehe, andito kasi ako sa clinic e, nakikigamit ulit ng mabilis at libre na internet. medyo good mood ako ngayon, kahit maaga ako nagising (honestly.....para manood ng koreanovela). Meron kasi ako bago e, yung My Girl. Disc 14 na ko pag uwi ko, kaya medyo excited ako, e 16 discs lang yon. Hay.... It's one of those days, yung araw na ayaw mong pumasok, gusto mo sa bahay ka lang. O kaya kung nasa work ka na, sana bumilis ang oras para uwian na........Have to run, baka dumating na pasyente ko, o si doctora. Hindi ko pa to ma-post Ü

Litanya nanaman ba ito? It's Monday again. 2 more days bago mag off. Tatlong araw ng kais-stressan, ka windangan at kung ano ano pa. Last saturday, I was not feeling well and decided to call a patient to have her session cancelled, all she asked when I called her was " May mask ka ba?" then she came. Since I already had 2 patients before her, she had to wait for 10 seconds before I can get the materials ready for her, and as ususal, she was mad. At me, for what ever reason. Hayyy......
*****
Honestly, minsan, ayaw kong pumasok, para kasing biglang nawala yung momentum ko sa trabaho e. Para bang pinanghihinaan ako ng loob, then I start doubting myself, and my skills. It sucks man. I don't like the feeling. I know I'm good, but am I getting burned out?

It's another manic Monday. Wish it was Thursday, that's my fun day.......
Lunes na, at bago na ulit simula ng isang napak gulong linggo. Anonanaman kaya ang bagong hirit ng patient ko ngayon. Medyo mabagal ang araw na ititch dahil wala yung am patient ko. So mag start ako nito mga 1 pm. Saya.... Tuloy na ito hanggang 6. Sweet....

Ei mga peeps, wazzup?! I'm fine naman. Dito ako clinic, nag busy-han kasi wala pa yung pasyenteko na dapat dadating ng 9. baka tinamad nanaman. Ayoko pa naman ng ganito, mabagal sa umpisa, tapos sunod sunod na mamaya. Probationary status na ko dito sa clinic. Naka-scrubs na rin ako. Medyo friends na rin kami nung mga pasyente na naiwan ni clara, pero minsan di maiiwasan, may mga pasyente pa rin na masyadong maarte. Last week nga nasabihan ako ng "bwisit ka". E kasalanan ko ba na dumating siya ng 1 orasna mas maaga sa napag usapan. Shit. Dahil panalo yung linggong yon e come saturday, bumili ako ng soju (korean version ng lambanog), kimchi at potato chips dun sa local korean mart sa may amin. Nag saksak ng winter sonata, then got drunk in less than 45 mins. naka 14 shots din ako siguro. medyo mataas yung shot glass ko, kaya yung puno non, hinahati ko sa dalawa. 7 shots times 2, 14 di ba. sarap. Woke up around 8 am sunday. was feeling lazy the whole day pero after lunch, nagkaroon din ako ng energy para maglinis ng bahay at gawin yung splint ng maarte kong pasyente. Tapos before i knew it, Lunes na ulit. At eto, dito ako sa clininc sinusulit ang libre at mabilis na internet habang walang pang pasyente. HEHEHE... sabi ng ng pinsan ko, ayos daw ako e, ang bago kong empleyado pero pasaway ako. HEHEHE........Feeling ko roller coasterulit tong linggong to kaya uulitin ko nanaman yung inuman session ko nung sabado. Sarap......
**** Every thursday ako off. Dahil monday ngayon at para hindi ako masyado masuya sa linggo ko, iniisip ko na lang na 2 araw na lang, off na ulit. Xmen na ito!!!!! Ü

matagal din akong walang post. Sensha na. Ano na ba ang nagyari sa akin? Eto, hindi ako natanggap sa PGH, pero dito ako ngayon sa private clinic sa may san juan. Okay naman dito. Mabait yung mga staff, tsaka yung mga doctors na may ari ng clinic. The patients? UHHHHH.... that remains to be seen. Pakiramdam ko ngayon, para akong nasa telenovela. AKo yung daughter-in-law na hindi matanggap, o yung bagong stepmom na hindi matanngap nung anak nung husband, o yung mga apong hindi matanggap ng ng lolo dahil illegitimate child at ayaw nila sa nanay ko. Hehehehe......

Saglit lang to. I'm feeling sleepy na e. My "call girl" days are over. Last day ko na sa "casa" kagabi. Now, hintay lang ako ng feedback from PGH. Kapag positive, thank you God. Kung hindi, thank you God pa rin. Ibig lang sabihin, He has better plans for me. Kagaya nga ng sabi ni Anna, bahala na si Batman. AJA!!!

4 days to go, so what? Mahiwagang salitang nasabi ni mr alconcel kanina. After 4 days we are still in limbo, hindi mo alam kung may trabaho ka na, o isa ka pa ring unemployed OTRP. May lisensiya ka nga, wala ka na namang trabaho, ano silbi non. Well in essence may trabaho pa ako sa call center kaya lang gusto ko nang mag resign kasi ayoko na dun at gusto ko na mag practice. Mabuti pa siguro iwan ko na yun a ibigay ang vacancy slot sa mga mas nangangailangan. Ayos naman ang volunteer experience e, kahit medyo kalwang nung umpisa, bumabalik na ang aking momentum. Kung gagawan ko ng SOAP notes ang volunteer work:
S: Px was seen and treated. The ff ax were given
O:
to improve splinting skills, actual splinting ax such as shaving. cutting and actual splint making ( ulnar gutter). Px was able to perform task independently with moderate to minimal cues. to improve px handling skills, actual handling was performed. Px was able to evaluate and treat px's independently, c difficulty noted on documentation since px still misses some information. Case presentation was also performed to check clinincal reasoning. to check supervisory and teaching skills, splinting demo on wrist cock up and cock up with thumb post molding was performed. px was also asked to be one o the panel for the case presentation of the interns. px was able to perform task with moderate cues, especially on molding splints.
A: all areas remain status quo. No regressions noted.
P: Continue with present management.

Hayy...... 4 days to go.

OTRP NA KO!!!!!
Ako at 11 ng aking mga kasama. Pucha lalim non a. at dahil dapat na simulan ang napilingpropesyon, eto ako, nag apply na ng trabaho sa pgh (damn, there goes my driving school)puff.....

On Boards and Remedials
Do you know Pervinchief, Maslin, Evanowski? ALam mo ba kung ano ang theme at opening remark nung OT Convention sa White Rock beach? Ako hindi. Kaya naman hindi ko alam kung bakit sa dinamidami na pwedeng itanong sa boards, yun pa yung nakuha. 2 beses pang inulit yung tanong tungkol sa OT convention. Wagi. Basta ang improtante sa akin ngayon, nakasagot ako sa mga tanong with the best of my abilities. hindi mo sa akin pweden sabihin na hindi ako nag-aral, dahil alam ko sa sarili ko na nag aral ako, hindi ng lang lumabas yung mga inaral ko. Pwera na lang yung tungkol sa APK dahil constant yon, at yung mga inaral ko mula sa past boards ay lumabas. Thankful na rin ako kahit konti. I guess hindi ko pa pala sila pwedeng sunigin. Balak ko kasing pag susunugin yung mga notes, at kung mga ano ano pa just to say na tapos na yung part na yung ng buhay ko. Honestly, after ko mag make up, gusto ko na sana sunugin yung uniform ko e (psych disorder ba it?!). Buti na lang naiisp may boards pa. At honestly, ayoko na san siyang ulitin, kaya dasal ko kay Lord, sana talaga huwg na. PEro His will be done, kaya kung hindi pa ngayon, hindi pa ngayon. Pero sana talaga ngayon na. Dahil gusto ko na mag practice. Wala akong pakialam kung mababa ang sweldo, basta ang mahalaga, nadun ako sa dapat ko pag kalagyan. Wala rin naman mangyari sa akin sa call center. I can feel it. Dadating ang araw na magiging liability na rin lang ako dun sa program ko at ililipat rin nila ako ng program para dun ako mag-hasik ng kamalasan at lagim. hehehe.....
Sabi ko nga kay Jayce kanina, wala na akong nararamdaman.Manhid ba, hindi ako mega kabado, hindi rin ako mega confident( Si John Ray lang naman ata yun e). Laki kasi akong remedials e. Sanay na ako sa feeling na nag-hihintay in agony, may mabuti rin pala naidulot sa akin ang remedials. It made me a tougher person. Sabi ko nga atleast to, thurday its over na talga.E yung remedials, isang linggo mo hihintayin. ehehehe

Do you believe in signs? People usually asks for signs from God so that they will know if one thing is for them. Actually. i do believe in signs. Kaya lang, hindi ko alam kung anong sign ang hihingin ko. kaya pag meron akong bagay na ipingdarsal kay Lord, tulad ng tulungan niya akong pumasa ng boards, ang lagi ko na lang sinsabi sa kanya e, "May tiwala po ako sa judgement ninyo. Alam ninyo na ginawa ko ang makakaya ko, bahala ka na sa akin" Faith ang tawag dito diba? Siguro nga, malakas lang ang pananampalataya ko sa kanya. Tested ko na kasi e. Maniwala kayo, sa hirap ba naman ng dinanas ko nung college. Honestly, nun lang ata talaga ako natuto mag dasal ng taimtim at mula sa puso. Aminado ako, hindi ako pala-simba. Pero the funny thing is kapag nalulungkot ako. o maeron akong mga bagay na hindi ko makaya, tapos dumaan ako ng church, promise, nandun yung feeling na pag-pasok mo, alam na sa tamang lugar ka pumunta (of course after non, dadaan ako national bookstore, power books. tapsi, cafe dapits at mag kakasala na ulit ako kasi gagawin ko na ang mga makamundong paraan ng pag papasay sa sarili ko). Kagay nung thursday, nun lang ulit ako naka daan ng St Jude after 1 year. hindi ako makadaan dun nung intern ako e. Sayang hindi ako nakapag mass, pero naabutan ko kasi yung novena. At yung nga, andun yung feeling na nasa tamang lugar ako, at naririnig niya ang mga panalangin ko. Kakaiba talaga. Baka naman ayun na yung sign na hinahanap ko. Galing talga ni Lord
no.
####
I'm sad. May nasagap ako na bad news ngayong hapon lang. Nalungkot ako kasi kahit ba hindi kami close nung tao talaga, nung nalaman ko na may masamang nangyari sa kanya, nalungkot talaga ako. Imagine, nag usap lang kami nung isang araw, mag thank you pa siya sa akin para daw sa mga natulong ko sa kanya sa ops kasi nalipat siya ng ibang program, tawa pa siya ng tawa nun.Tapos yun. nabalitaan ko na kinuha na pala siya ni Lord kaninang umaga. Ang masaklap pa non, sobrang aksidente yung nangyari sa kanya. Shucks. Sana, maligaya na siya ngayon. I'm sure she'll be missed by the people who really loves her. Sa mga makabasa nito, please offer a prayer for her.

bangenge ako. kayo ba, aminin ninyo sa akin, nasubukan niyo na bang na gising ko for 34, hindi 24, hindi 25, 34 hrs? ako eto. hinihintay ko kasi dumating ang bro ko at sasabay ako sa dad ko papunta qc, meaning pag uwi ko sa bahy, matutulog nanaman ako for how many hrs, gising ng 5 mins, tulog ulit, saka gigising para kumain, mag aral, mag simba(dahil linggo bukas, and im really asking for mega divine intervention) manonood ng sine dahil naka-oo nanaman ako. tapos uwi, mag aral, umalis ng maaga, kumuha ng cedula, pumila sa prc, umuwi uli, matulog kung may oras pa, at pumasok sa trabaho, umuwi, matulog, magaral. Teka, isang araw na ba yung na kwento ko, parang TATLONG ARAW NA YUN AAAAA!!!!!! Taena, ako na ata ang pinaka panget na mag exam sa feb 5 and 6....
#####
In the spirit of the new year, gawa nga tayo ng mga new years resolution at tignan natin kung may matupad:
1. I WILL NOT PROCRASTINATE!!! (ano kaya ang tawag ko sa ginagawa ko ngayon?!)
2. I will learn to say no
3. I will learn to stand up for myself and not let others, specially those who are in the wrong to push me around or bully me (in fairness, medyo natutunan ko na sa trabaho yan. Lekat sila, hindi ko alam minsan kung nasaan ang utak man!!!)
4. I would need to start to learn to manage my time more effectively. (nag tatampo na kasi sa akin si papa, para dawa akong walang time for them, its either work, boards or friends. Nawala daw sila sa priority ko.)
5. As per bridget jones, "be a woman of substance. have inner poise"( wae?!)
6. Learn to be more competitive. medyo laid back pa kasi ako, im not that career driven yet, im just going with the flow.
7. Learn to LOVE money. not to the point na sasabahin ko siya, but love it enough para maging matipid ako at mas makaipon. Sa lahat kasi ng kuripot, ako ang gastador
####
Ive taken a personality chuva ek (isa yun sa mga spam mail sa office, ako talga hindi na ako nadala, napagalitan na nga ako dahil sa spamming e!!! SITE form na ang kasunod nito). Ang total score ko, 48. at ang description, e "people find me kind and amusing..." actually mas mahaba apamyun dyan, pero yan na yung pinaka natatandaan ko;p
####
Note: Para dun sa mga taong nag check pa rin ng blog ko, mapapasin ninyo na for the next blogs e napaka haba at amala nobela, pambawi yan dahil ngayon lang ulit ako makapag blog.

Bagong taon, bagong blog ;p katukayo, sensha na ngayon lang ulit ako nag blog, ngayon lang ulit ako nag ka oras. Sa mga hindi nakakalam, ako po ay kasalukuyang "call girl" ngayon. Okay naman ang buhay call center, In fairness, nula ng mag trabaho ko dito, i started to hava alot more of respect for the people who work in the idusrty. Trust me mga dude. there's more to call centers than just answering the phone. at hindi birong makipag usap sa mga taong galit sayo dahil hindi sila marunong gumamit ng mga products nila, at ang tingin nila e ikaw pa ang tanga dahil sumsagot ka ng phone. O ay para sa mga taong nag babalak kumhua ng credit cards o kahit anong card, PLS READ YOUR TERMS AND CONDITIONS. In fairness naman sa ating mga pinoy, we do that. Ako alam kong binabasa ko ang card terms and conditions ko, o kahit user manual nung DVD player ko bago ko ginamit. Sila kasi hindi ko maintindihan kung bakit hindi sila mag aksaya ng konting brain cells at atleast 10 mins ng oras nila para basahin yung isang page ng papel tungkol sa card usage. Isa pang kwento, igalang ninyo angmga cashier sa SM, o kahit saang mall, kasi sila pag binigyan mo ng credit card, marunong mag split transaction (this is a process where in a customer makes two forms of payment for one purchase, pwedeng gift cert yung isa or credit card at cash naman yung isa. Customers do this if the gift cert or cash that they have at hand is not sufficient to cover for the entire purchase). MArunog din silang mag multiple card transaction, ibig sa bhin kung bibigyan mo ng tatalong credit card yung cashier para ma charge nila ung binli mo, marunong slang mag process. Yung mga cashier na americano, ngek, goodluck. Madalas, kami pa ang mag sasabi sa kanila kung paano pa nila gagawin yung trabaho nila. O diba, Pinoys are truly worldclass world wide. Kaya maging proud din kayo na naging pinoymkayo, kasi napaka galing natin. hindi tulad nila. Sila na nga nag pauso ng internet, hindi pa sila marunong mag surf. Titingin na nga lang sa left side of the screen for the random access gen code, hindi pa nla magawa. And computers, diba americano nag imbento non, Si Pascal? trust me, common story na pala yung "My cup holder is not working" na story kung saan agn "cup holder" sa story e yung CD ROM.