~Intro music; opening credits~ Episode 1,529,959,686,875,9598,...........
So for today's episode sa mala-Koreanovela/telenovela/j-dorama(tama ba? basta yan yung mga soaps from japan)/chinovela buhay ko.......
Started with the usual babangon-ako-after-5mins ritual, nag-ADLs(bathing, grooming, feeding, dressing, home mobility, comm mobility, etc), maaksyon agad ang umaga. Makulimlim ang langit at medyo matraffic sa daan. Pagdating ng jeep sa may philcoa, bigla siyang nagswerve, kasi may isang mayabang na mama na naka-motor ang umaasta na sa kanya yung kahabaan ng commonwealth ave., Nang tumigil ang jeep para mag-baba ng pasahero, bigla siyang nilapitan ng mayabang na mama at sinabi, "Tumingin ka nga sa salamin mo! ANO, SUNTUKAN NA TAYO!". Natakot ang lahat, buti na lang nag-iisip yung driver ng jeep, at nag-pakumbaba at humingi ng sorry. Uneventful na mula dito hanggang sa makarating sa clinic. Pagka pasok ko, tumingin pa ko sa paligid para makita kung sinong patients ang dumating, nag-log in na ako. Wala pa kong 10 seconds sa clininc ng tinanong ako kung ako daw ba yung huling nag bukas ng heater sa hydro. sagot ko OO. Next line, "ANil, eto pala salarin e. Hindi mo napatay ng maayos, bumaha"Pilit kong ininalala kung ano ba ang ginawa ko kagabi, kasi 100% sure ako na pinatay ko yung tubig. Anyways, nag-sorry na lang ako kay kuya, siya kasi mag-lilinis nun e. Balik na ko reception desk, ng dumating yung isang bagong pasyente na in-expect namin. Dahil wala pa siya PT, tinanong ko sila kung sino pwede. Na-settle naman. Tapos dumating na rin ang mga patients ko at nag-trabaho na ko. Ngayon, obviously, wala pa kong patient kaya eto, nakaupo ako dito at nag-reminisce ng pagka-saya saya kong umaga. 1:39 p.m pa lang kaya sigurado ako na marami pang pwedeng mangyari sa episode na to. Obviously, babalik na ulit ako sa trabaho ko bilang accountant at kailangan ko pang ayusin yung mga census tally namin. OT na ulit ang role ko pag dating ng mga 4 pm.
~Ending song, ending credits~
**Dapat pag binasa nyo tong entry na to, with feelings, yung tulad nung mga kwento sa radyo :p
Wednesday, August 23, 2006
Sunday, August 13, 2006
Sunday morning rain is falling.....hmmmm...shed some skin...... i don't know, this song by maroon 5 suddenly just popped into my head. Anyways, another week has passed by, at wala pa ring bago sa buhay ko. My pimples have formed a constellation on my forehead because of insufficient sleep, i'm thinking of changing the background for my blog. Will do it today.
###
Naiisip ko lang, time has passed by so fast. It was not too long ago when i was a carefree teenager, whose only concern was her own little world. Now I'm a working 22 year old, with bills to pay, and no definite plan with my life. Hehehe.... And while most of the girls my age are busy partying, working and dating, I'm just plain busy working. I go home to a semi empty house every night, with only my korean vcds for company. Life has become a routine, and like every hard working citizen, I struggle through traffic and work load. you have to drag yourself out of bed in order to feed yourself. Hay, all in all my life is a bliss. :p
###
Naiisip ko lang, time has passed by so fast. It was not too long ago when i was a carefree teenager, whose only concern was her own little world. Now I'm a working 22 year old, with bills to pay, and no definite plan with my life. Hehehe.... And while most of the girls my age are busy partying, working and dating, I'm just plain busy working. I go home to a semi empty house every night, with only my korean vcds for company. Life has become a routine, and like every hard working citizen, I struggle through traffic and work load. you have to drag yourself out of bed in order to feed yourself. Hay, all in all my life is a bliss. :p
Subscribe to:
Posts (Atom)