Isa pa, isa pa, isang pang chicken joy!

So hindi ako nakuntento dun sa nobela ko kanina, kaya gagawan ko pa ng epilogue. Adik mag post, twice a day. mas madalas ko pang puntahan tong blog ko kesa sa dentista ko. So eto ako, dahil medyo nahimasmasan na dahil sa asar ko sa araw ko, at dahil medyo solb na ang araw ko dahil nakapanood ako ng maging sino ka man (FYI, kaya ako nanonood non kesa intrested ako sa development ng characters ni Sam Milby at Anne Curtis, wala ako pakialam kay John Lloyd at Bea dahil alam ko na magkakatuluyan din ang 2 yun sa huli), at dahil napanood ko na din ang teaser ng abs cbn para dun sa bagong koreanovelang ikababaliw ng lahat, mwahahahaha!!!! Ang title non ay "princess hours" sa koreA, 'goong: princess hours" ang title. (naasar ako. bakit pag pinipindot ko yung "o" sa keyboard, e 'p' yung lumalabas). so ngayon. eto ako. tatapusin ko na to para manalo na ko dun sa spider solitaire na laro

Rant and Raves

What a day........
pagmulat ng mata, ang langit nakatawa. Ako hindi. Kasi naalala ko na hindi nga pala ako babalik ng Q.C. agad kasi pinauuwi ako ng nanay ko dito sa alabang, may lalakarin daw siya at kailangan ng taong bahay dito. Sa Alabang. Excited pa naman din sana ako kasi meron akong super long weekend. Off ako ng thursday, wala pasok ng friday, nag leave ako ng saturday, wala ulit pasok ng linggo. Sarap. Planado na nga ang vacation ko, maglilinis ako sa Q.C., magbabayad ng ilaw, mag luluto ng pasta, mag papakalasing, at mag DVD marathon. Winner na plano. Hindi pa ako magigising sa pangungulit ng nanay ko kung bakit wala akong boyfriend, etc, etc. (promise, ginawa niya yun sa akin nung linggo). Ok, so ayun nga, hindi na ko nakangiti, tinatamad pa akong bumangon, kaya yung alarm ko na 5:30 e bangon ng 6:15. Tapos, paglabas ko ng bahay, ang bungad sa akin ng tita ko e hindi "Good morning Nina", kundi "Nina may 175 Php ka pa na kulang dun sa bayad natin sa association. Mabibigay mo ba mamaya?" (may good morning ata yon pero hindi ko maalala kasi yung paniningil niya lang ang naalala ko). Panalo talaga ang mga kamag anak ng tatay ko pag dating sa pera, ang lufet, walang patawad. At wala ring pinipiling oras at sitwasyon. Okay, moving forward, sumakay na kami sa kotse dahil inihatid ng tito ko kami ni kuya sa MRT. Palabas kami ng village ng may nakita kaming banggaan ng kotse. Nag comment si kuya, nag comment si tita, at nauwi ito sa diskusyon kung bakit hindi pwedeng mag-drive ang mga babae dahil meron tayong menstrual cycle (layo diba? promise lumalabas nanaman ang pagka-bipolar ng tita ko). For short, nag away sila. Buti na lang at bumaba si tita agad kundi umabot ang topic hanggang bumaba siya sa office niya sa may EDSA.
Okay, forward still, MRT, as usual siksikan, may cat fight pagdating sa Cubao station. Naiingit nga si kuya kasi maluwag daw dun sa first cart kasi puro female, sabi ko, sa cart namin lagi yung mga cat fight na nakaka-simula ng stress sa araw mo. buti na lang at meron akong instant earplugs, ang aking trusty MP3. Ride papunta clinic ay medyo tahimik, pwera na lang sa banggaan sa kanto ng wilson at ortigas. Medyo tahimik sa clinic, wala masyado happening. that was until i called my mom at pag kababa ko ng phone ay nakramdam ako ng guilt dahil feeling ko e napaka selfish ko dahil may napaka ganda akong plano sa leave ko at hindi man lang dun kasama ang pamilya ko. Ang akin lang naman e, ngayon lang ako naging selfish, kung selfish nga ba ako talaga. dahil dati kahit anong lakad ko, pag bigla binawi nina mama, hindi na ako umaangal. ako ang sumasalo sa gawain ng mga kapatid ko dahil sila ay may project, na parang ako, wala akong project, thesis, docus, tests.
after non, pag dating ko dito, e binulagta ako ng balita na wala daw pasok ang lahat, i repeat, LAHAT ng mga kapatid ko dahil may bagyong parating. Friday pa naman daw siya dadating sa manila pero super bagyo daw kaya nag iingat na sila. May signal number nga dito sa manila kahit hindi umuulan. Tapos sabi din ni mama, di na raw tuloy yung lakad niya dahil sira ang machine sa SSS. Yes, napaka reliable talaga ng gobyerno natin. Wuhoo!!!
So therefore, pwede ako bumalik ng QC agad, bumili ng mga DVD sa cherry kasama si kuya, at mamuhay ng tahimik. Sana nga lang walang bagyo at may kuryente para mas masaya.

Humaba nanaman to ng husto but what the heck! kailangan ko lang ilabas ang lahat ng kamalasan ko nitong araw na to kung hindi mababaliw talaga ko kanina kaka replay nito sa utak ko lalo na nung nastranded pa ko ng mg a 30 mins sa Makati dahil nag away yung driver nung bus at yung MMDA. Lalo na pag naiisip ko yung nangyari kaninang umaga. Sorry to dump all of this to y'all. Hindi pa kasama sa kwento ko yung pag atake ng verbal diarrhea ko nung binisita ko yung patient ko na nasa cardinal. nakakahiya talga yon. Siyet. To think, friend ko pa naman yung apo non.

Question: Nakatikim ka na ba ng turkey? Ako oo. ANong lasa niya? Isipin mo na lang na may nakahain na manok sayo, pero lasang baboy. Weird? E yung roast turkey with raisins, nakatikim ka na? Kung hindi pa, isipin mo na lang na parang kang kumain ng paksiw(yung recycled na lechon, paksiw), pero mukhang manok yung nakahain sayo. Ganon. Ganon ang lasa ng turkey. Manok na lasang baboy.............

December na in a few days. Gosh, Christmas na!~ubo, ubo~gift ko~ubo ;p December na at wala pa rin akong pera. Nung thursday, nanood kami ng happy feet ng mga friends ko. At dahil sa call center sila nag work, marami silang mullah! Sabi ko nga sa kaibigan ko, "kung hindi ako siguro umalis, promoted na rin ako siguro?" (meaning kumikita na ako ng 20k kada buwan). Sinabi ko to sa nanay ko kanina, ang sagot niya "e ano naman, at least nandyan ka naman talaga sa field mo, kahit maliit ang sweldo". true. Nung 3rd year pa lang ako, nararamdaman ko na ito ang dapat kong tahakin karera, kasi lahat ng talents ko (meaning yung domesticity ko) e nagagamit ko. And it's all about using your talents for the good of mankind diba? kaya nga siya binigay sa 'tin ni Lord (tama ba ko katukayo?;p) Sa tingin ko e naghahanap lang ako ng sense of fullfilment dito sa trabaho ko. O siguro tinatamad lang ako ulit, at ayaw ko umabot sa point na ma-burnout ako kaya mag break ako. Nag leave lahat ng mga co-staff ko, ako din. Kaya sa darating na holiday, mag leave talaga ako. Hindi ako papasok ng saturday. Monday na ulit. And the best part, hindi alam nina mama na mag leave ako so i have the weekend all to myself. Gosh, am so excited!!!!

Dito niyo makikita na minsan, masama rin akong anak. Hindi ko sasabihin kasi kapag umuwi ako dito, hindi ako ang nag bakasyon, dahil ako ang gagawa ng lahat ng gawain dito. Bad nina. tsk, tsk.....

Am tired. Di ko alam kung bakit pero pagod ako. Siguro dahil gumagawa ako ng trabahong hindi akin. Kaya eto, nag blog gamit ang computer dito sa clinic para marelax ng konti dahil after ko ma-post to, "Nina the Accountant" na ko ulit. one of my many roles. kung nanonood kayo ng ghost fighter, i'm sure kilala niyo yung kalaban ni Eugene na si Censui, yung lalaki may pitong katauhan, at mahirap siyang patayin kasi mistulang tag team ang mga katauhan niya, pag natatalo yung isa, lalabas naman yung isa. Wagi. Kaya anong nangyari kay Eugene, nabugbog ng husto tapos dinaan sa mind games si Censui kaya ayon nabaliw ng tuluyan, namatay(feeling ko hindi naman ata ganon talaga namatay si Censui, sa isip ko lang, pero what the heck,). Dito, ako si "nina the receptionist", "nina the cashier(minsan)", "nina the keeper of keys", "nina the PT Aide". A oo nga pala, "nina the OT" nga rin pala ako. Wagi.

Tama na to. Balik na sa trabaho. May deadline pa yung work ko na dapat maabot.

So what happens when you combine Grey's Anatomy (yung series) and Bob Ong? Isang taong walang magawa sa oras niya at ngayon e sinusubukan gumawa ng blog na creative at poetic ang dating. Yung feeling na parang napaka daming insight ang i-impart ng entry niya sa mga taong gusto magbasa nito dahil inilalagay niya ang kanyang mga thoughts about life and other chuvaness para ng sa ganon e mapigilan niya ang pag develop ng mga boses na hindi naririnig na iba sa utak niya. Okay. Fine. Wanna know what's inside my head? eto sila:

**Alas 3 pa lang ng hapon at wala na akong magawa sa oras ko. Pero kung titingin ako sa paligid ko e kulang pa ang isang linggo sa lahat ng pwede kong gawin at tapusin dito. Andun ang mag linis, mag laba, mag plantsa at kung ano pang domestic chores na wala akong balak gawin. I've been their maid for many years, i think it's time for me to retire.

**Gusto ko nang tapusin yung libro ni Bob Ong kaya lang tinatamad ako. Sabi ko sa sarili ko,baka wala nanaman akong magawa kapag na bored ako ulit kasi natapos ko na yung tatlong libro niya na binili ko. So yes people. Ibig sabihin nag waldas nanaman ako ng pera. Yes! Imbis na super duper tipirin ko yung pera ko para mag karoon ako ng loads of cash, nag withdraw ako ng 1000 php nung friday na ginamit ko para ipaputol ko ang aking hair, pero hindi naman gaanong obvious kasi naging mas maiksi lang siya kesa sa dati, at bumili ako ng libro sa powerbooks para may iba naman akong gagawin sa buhay ko bukod sa tumitig sa kawalan.

**Kasalukuyan ngayong naka silent ang phone ko kasi tinitipid ko yung battery. Baka sakaling may mga friends ako na gusto makipag usap dahil bored sila. Pero mantakin mo, parang ang bilis naman atang maubos yung battery ulit. Kailan ba ko nag charge? E tumutunog lang naman siya talaga kapag ginamit ko yung alarm clock. most of the time, para rin yung naka-silent. Wala rin naman kasi gaanong nag text.

**Nanalo daw si paquiao kanina. Wuhoo!!! hindi talaga ako mahilig sa boxing kaya hindi ko talaga siya pinanood. mas pinili ko abangan yung foreign show na tuwing pagkatapos kong panoorin e pakiramdam ko e wala nanamang pinatutunguhan ang buhay ko because i cannot sort my life out the way she does (yun yung grey's anatomy).

**bakit ba lahat ng lalaki na kilala ko ay mga kabute? ha? why? mukha ba kong driftwood na pag nauulanan at nasikatan e bigla na lang tinitubuuan ng fungus sa katawan na parang pimple?

twisted ba? maybe i should just develop the voices inside my head. para pagtinanong ako ng "when did this all began?" para sa psych history ko , i can say "hindi ko alam, nakita ko kasi may spaceship sa labas ng bintana ng kwarto ko tapos sabi nila "we come in peace". shucks. mahirap talagang ma-develop ang pagkabaliw pag nasa profession ka na may psych background. pag alam mo ang dahilan kung bakit nagdevelop anf gaanong illnesses, alam mo rin anf mga gamot para hindi ka matuluyan. buti na lang. akala ko wala akong natutunan sa ot4 at ot5.

pucha. humaba na to ng husto. okay, time na para balikan si bob ong ng tumawa na ako ulit na parang baliw kasi nakakatawa yung libro niya e. laht kasi ng nakalagay dun totoo.

marker event ;p

Success!!! i've practiced driving kanina, and i'm so happy na wala namang masamang nangyari, and nakabalik naman ako ng bahay ng hindi ko nabangga yung kotse ;p Niyaya ko kasi yung dad ko na samahan ako, kasi student permit pa lang ang license ko,pero hindi pwede kasi may meeting daw siya. tinawagan ko yung friend ko na may license, she said yes kaya lang nung time na dapt samahan niya na ko, kasalukuyan na siyang nag papatulog ng anak niya. Sabi ko, kaya ko to. Tutal lahat naman halos ng bagay sa buhay ko, natutunan ko mag isa, tulad ng pagsakay sa bike. Nang hiram lang ako ng bike sa kapitbahay namin non, eksakto yung bike pwede sa height ko. Umiikot ikot ako ng konti. before you know it, na balance ko na yung bike. Di lumaon (pucha lumaon? lalim) kung saan saan na kami nakakabot ng mga kalaro ko habang nagbi-bike. Naalala ko pa non, hindi ko sasabihin sa kuya(pinsan ko na nakatira sa amin nung college siya) ko kung saan kami pumunta pag nag bibike kasi kung saang kapit-village kami nakakapunta. Tapos papagalitan niya ko kasi nga naman pag may nangyari sa kin e siya ang yari sa nanay ko. Pero queber. Dati bike, ngayon naman kotse. hehehe Pero in fairness, hindi ko tinakas yung kotse, kasi akin yun e. Kapag nagtakas ako ng kotse, ibig sabihin e ang ginamit ko ng walang paalam e yung sa tatay ko. Mas malaking problema yun. Mas mahal mag paayos ng kotse niya e. At tulad nung bike, eksakto din yung kotse sa height ko ;p
*Gusto ko lang i-share. Feeling ko kasi nakaabot ako ngayon ng panibagong marker event sa buhay ko. Which again proves that i am not a complete and utter failure, and that my life is slowly going to the direction na gusto ni Lord for me

All i needed to hear (should i say read because it was from a text message) was a NO. A very lengthy, full of excuses kind of NO. After reading it, i swear i felt free. I now know the score, and what to expect from this relationship. And know i can move on. because as of this moment, he is nothing to me but statistics. The one with a heading that reads "just a date" ;p

Nina is from mars, the rest are from venus......hehehehe ;p

frigid (adj.) 1. very cold temperature 2. a. without warmth of feeling; without ardor or enthusiasm, b. stiff or formal; 3. (of a woman) a. unable to experience an orgasm or sexual excitement during intercourse, b. unresponsive to sexual advances or stimuli; 4. unemotional or unimaginative (based from random house webster's concise college dictionary)......

Can't believe that i'm being like this because of that Hale song. it really bugs me, di maintindihan kung bakit ako tinatamaan nung kantang yun, lalo na yung line "i hate the way you are....so mean to me by far...the most frigid girl....that i have ever known....." Ofcourse, i'm just assuming that when they say frigid it means that highlighted part at the top, hindi yung meaning #3 (e un nga yung pang girl diba?). Pero hindi pa kasi applicable e ;p hehehe. Am i being mean to anyone? Hindi naman, wala naman ata akong kilala na naging uber bad ako e. Hindi pa pala yung part na yun ang talagang nag bother sa kin. yun pa palang "...you'll be just like them, so shallow and obnoxious...." I'm not shallow?!(why does that sound so defensive) i mean we all are allowed a healthy amount of shallowness, i mean di naman sin kung mag ka crush ka sa gwapo diba? Ni hindi mo nga talaga alam ang personality niya pero crush mo siya simply because he is cute. period. Di ba pagiging shallow yun? and i'm certainly not obnoxious.

ofcourse, di nanaman ako makali kasi umandar nanaman ang pagka-mastermind ko. ang aking innate ability na mag-rationalize at mag hanap ng logical na explanation kung bakit ganito ang nararamandaman ko. simiar as to how a man thinks. Kung nabasa niyo na yung "men are from mars, women are from venus" ni john gray, phd, he described that men are generally logical. Kaya nga sila may mr.fix it complex. Automatic na daw sa kanila ito especially pag may mga bagay kayo na sinasabi sa kanila. kaya yung sa mga bloggers na nasa relationship, eto yung rason kung bakit feeling niyo e hindi niya kayo pinakikingan kapag nasabi lang kayo ng kahit anong bagay, tapos bibigyan nila kayo ng solusyon para dun sa bagay na yung kahit hindi mo naman hinihingi yung solusyon, gusto mo lang e makinig siya at sabi niya sa yo e "hmmmm", "oh no!" and "come here, let me give you a hug" (honestly, i find this explanation really screwed). Also, sabi ni mr. gray, phd, kaya sila ganito ay dahil for them, they express whatever it is in their minds because they are seeking a solution, other wise they won't talk about it because they find talking too bothersome. (parang ako, hehehe) As opposed to women who expresses what ever it is they feel because we just want it off our chest (parang ako din e hehehe), dahil life on venus is all about sharing and relating chuvaness.

Hindi ko pa nga tinatapos yung book kasi parang mas nakikita na ko na galing akong mars. Hindi ako venusian masyado. or kung venusian man ako, mutant ako dun ;p

Kwentong click :p
Dahil hindi natuloy yung strabucks date natin, dito ko na lang kwento. Sana matawa kayo, hehehehe

Okay, so tumawag nga ang lolo mo wednesday, kwento kwento, ganon, pati sa text. Aba mantakin mo, pati thursday am tumawag. Gusto pa sumugod sa Q.C. ang lolo (tawagin natin siyang LOLO) mo. Shock ako, di ko talaga pinapunta (syempre pakipot tactics, joke ;p) Then lumabas kami ng saturday, hinatid ako sa bahay, ek ek. Then SUnday nagtext. Mag report ba daw kung nasan siya. Shock nanaman ako kasi in essence hindi naman niya kailangan mag report diba? Sino ba ko? Hello, once pa lang kami lumabas no, pero sige. Reply with the " a ok, ingat sa pag drive, hi mo ko kina tita" chuva. Pero so far, once pa lang niya ginawa yun (as in nung first week lang). Ngayon kasi text siya pag feel niya. E di reply lang ko pag text siya Gusto niya siguro makita kung mag text ba ko kung nasan na siya pag di siya nag text. Ano ko hilo?
ANyways, pinaka latest text was last wednesday, Ganito yung naging flow non:
Lolo: send ng Quote
Ako: Reply ng quote
Lolo: ganon, hehehe...... hauz ka lang, musta na?
Ako: Oo, okay lang me
Lolo: ok....hehehehe
Ako: ok...hehehehe

May iba pang text diyan, saka ko na lang kwento. Pero promise, windang ako dun sa text na yun, Hindi ako sanay e ;p