Must breathe. in 48 minutes, i may start taking calls. What?! will try to remember to have a clear head, remeber my spiels, and try to answer the questions as concise as possible. KAya ko to! AJA!!!

King inerts yan! Akala ko hindi ako makapag blog ngayon. Medyo matagal na rin akong walang update, kaya eto:
1. May trabaho na ko!!!! HUrrah!!!!Excited na nga ako sa una kong sweldo sa 30 ($kaching-kaching$) kaya lang may pamahiin sina mama na hindi gingastos ang unang sweldo. E paano kaya ako mag babayad ng kuryente kung hindi ko gagastusin. Kaya nga ako nag trabaho in the first place divah?! Ako po ngayon ay isang CSA, or Customer Service Associate. For short, sa Call center ako nag work ngayon. HIndi ko nga maintindihan kung paano at bakit nag bago ang isip nina mama. Bigla silang pumayag. Kaya ang lola mo, ayun, nag apply sa 2 call center within a span of a week. Aba'y mantakin mo, after nung interview ko, in-offer agad yung trabaho. Bakit naman ako tatanggi dun?? HIrap atang mag apply. Masaya naman ang trabaho e. MEdyo madami ka nga lang kailangan aralin. pero okay naman, kaya.
2. NAg birthday ako. Ayos lang. Tahimik. AS in. Bukod sa walang pera, wala ring energy para mag celebrate. MAy trabaho ako nung araw na yun.
Got to go. Tapos na ang lunch break namin.

Naks. SAbi ko pa naman hindi ako mag apply sa call center. Pero eto, pangalwang call center na tong in-applyan ko. Kailangan na talga kasi ng trabaho. Hindi ko nga alam kung ano ang uunahin ko. Sa loob ng isang bwan, naka apat na akong trabahong inaplyan. Yung isa, barista job. Yung isa, med transcriptionist. Yung dalawa, call center. Kaya paano naman sasabahin ng mga taong walang trabaho, na walang oppurtunities na available. Madami actually, medyo mahirap nga lang ang matanggap. SA bagay, madaling mag hanap, titingin ka lang naman sa job market, marami ka nang makikitang opening. Karamihan pa nga lang e puro call center. Sige, masubukan na nga rin lang. Kagulat nga e, kasi bigla akong pinayagan ng parents ko na mag apply. Ei katukayo, interested ka ba? Kung gusto mo, ibigay ko yung name mo pag nag apply ako ulit. Sana matanggap na ako dito sa pang apat. Sana talaga.

F***er, kinakabahan ako. Sana po ay maging okay ang lahat. Nalaman na kasi nila yung results ng boards exam. Both good news and bad news. Good news e #1 OT school pa rin kami, bad news e, may 2 o 3 taong di pinalad. Shucks! nakakakaba talaga. mantakin mo, kung isa ka dun sa sampung nag-take, tapos nalaman mo na may 2 o 3 sa inyo ang sumabit, di ka ba kabahan non? Pucha, ako nga na hindi nag-take, kinakabahan para sa kanila, lalo na siguro sila. Let's hope and pray for the best. All we can do now is wait. Hayyy....waiting sucks. But hey guys, meron na lang naman kayong ~4-5 hours bago maging available ang dyaryo, kaya kahit anong mangyari, inom tayo!!!!! hehehehe ;p Tulog kayo. Walang mangyayari kung pupuyatin ninyo ang mga sarili ninyo. nandyan na ang results ng boards, dasal na lang tayo. Ipagpasadiyos na lang natin ang lahat.

Job!!! kelangan ko na po talaga ng trabaho!!! Sa mga nakakabasa, may alam ba kayo na pwedeng applyan? Help will be greatly appreciated. Thanks.
***
katukayo, alam mo na ba na officially, si vic zhou na at barbie xiu?! As in!! recently lang sila umamin na sila. Turns out, after nila gawin yung mars, yung relationship nila with their respective ex partners were already on the rocks. Kaya during the promotion ng mars sa China, ano ba pa ang gagawin ng dalawang sawing puso kundi damayan ang isa't isa? Naunang mag break si Vic at yung gf niya, tapos during promotion, officially nag break si barbie at bf. e sa lungkot ni barbie, walang ibang nag papagaan ng loob niya kundi si vic, kaya ayun, nag ka-developan yung dalawa. Napilitan silang umamin kasi madami nang chismis sa kanilang dalawa, pinaka matindi dun e yung pag labas nung picture nila having the necklace with the same pendant (couple's necklace ika nga). Tsaka yung pag punta ni Barbie sa police station(actually dumating lang siya pero hindi niya talaga nilapitan si vic) nung naaksidente si Vic. Alam mo na ba yung chika na yun? kasi turns out tong si Vic e napag-tripang patakbuhin ng mabilis yung kanyang astigin na car, nawalan siya ng control at yun, sumalpok siya sa dalawang kotse. Pero love siya siguro talaga ni God, kasi walang nasaktan dun incident, kahit yung mga drivers nung car na nabangga niya. Malaki nga lang ang butas ng bulsa niya kasi siya ang mag shoulder sa lahat ng damage na nagawa niya (sabagay, aanhin mo nga ba naman ang pera?Madadala mo ba yun sa langit?). Ang chika e habang nasa state of panic and confusion si Vic, e napataong tumawag si barbie (ergo:si barbie ang unang nakaalam ng accident niya). After nila mag usap, saka pa lang niya tinawagan yung manager niya at kapatid niya. To si Barbie concerned, sugod siya dun sa scene. Pero nung nakita niya na andon na yung manager at kapatid ni Vic, hindi na siya lumapit. Pero may sighting sa kanya at intially, nag deny yung kampo ni Vic at sinabi na yung girl e yung assistant ni Vic. Pero in an interview, umamin si Barbie na pumunta siya. Tapos ayun na, lumabas na yung balita tungkol sa necklace, tsaka yung akala nila si Barbbie yung ikakasal dahil nakita siya sa isang bridal shop pero turns out, si Dee pala yung ikakasal talaga (actually, buntis na daw siya ayun sa tsimis). Then later, sinabi na rin ni Baribie na yung relationship nila ni Vic is more than friends na talaga (nakalimutan ko yung exact words talaga. Yung term niya kasi is "past the whatever chuva"). eventually, umamin na rin si Vic with a simple pero malaman na sagot: "Kung ano yung sinabi ni Barbie, yun na yun" (opo sinabi niya yun in tagalog ;p Joke,joke joke ;p) So ayun, sa mga lei-san cai fans, mag saya na kayo dahil nangyari na ang matagal nating hinihintay!!! Sa maka dao-san cai, HAHAHAHA!!!!! Sorry. Lei talaga e hehehe(evil laugh.Smirk, smirk. Peace po tayo mga tsong ;p)
*Tunay na ipinapakita ng entry na ito na kailangan ko nang mag hanap ng mas makabuluhang paraan para magamit ko ang oras ko, kesa sa dito sa bahay at sumasagap ng tsimis tungkol sa inyong mga paboritong artista sa taiwan, korea o kahit saan pa man. Pero sa mga humahanap ng diversion sa napaka saya at toxic nilang buhay, sana po ay natuwa kayo sa tsimis ko. Hanggang dito na lamang, until next time dito sa "The Buzzz!"

i have seen the light! i have reached the end of the tunnel! iam out of the purgatory called "make up". Officially, since July 19, 2005, iam proudly a member of the BUM society. Yessireee! So now, i spend my days doing housework, playing PS2, watching tv and drinking beer (but not everyday since don't want to be alcoholic) hehehe. Honestly, hindi ko tinatapos ang laht ng gawaing bahay sa isang araw dahil pag ginawa ko yun, wala na akong gagawin kundi tumunganga sa apat na sulok ng aking bahay (Note: AKING BAHAY;P). This proves that a workaholic like me should find paid employment and soon, o kahit volunteer work. basta may magawa lang ako for the rest of the day na productive rather than staying at home and wonder if my life will soon become somthing similar to bridget jones thus will start contemplating if i will eventually die fat and actually be eaten by alsatians. or if i will eventually meet the right person, but then decides that rather than having them in my life forever, i'll just try to get myself pregnant with his kid then tell him tha t i absolutely will not marry him despite of pregnancy (note:have actually told this to my parents and they were both angry at me. eventhough i told them i was just kidding. pero diba, most jokes are half meant?JOOKE!!!!) hindi. hindi mangyayari yun kasi kahit nasasabi ko yan ng pabiro, hindi ko siyang kayang gawin at hindi ko rin ata magagawang ma-disappoint sa akin ang parents ko ng ganon hehehe
pero in fairness, im pretty enjoying my life right now. Im actually craving for total financial independence. I feel na dahil tapos na ako ng college, e bawasan ko na ang pagiging sakit ng ulo ko sa magulang ko.

HuhU...July 6 na 2 days after the deadline ng filing. ergo, hindo po ako nakapag-file. Pero ayos lang. Sign nga lang ito na baka hindi ko dapat minamadali ang pagkuha ng boards. kasi sa totoo lang, minamadali ko lang naman ang sarili ko. Tulad nga ng sabi sa isang book na nabasa ko, eventually is now. So why put off things for tommorow kung pwede siyang gawin ngayon right. Kaya lang, sa kasamaang palad, kailangan ko talaga siya ipag-pabukas. So, plan b. Hanap ng alternative na work para may datung ako. tapos review ulit. Tapos file, tapos boards. HAyyy.....
###
to muchmorethanordinary(mula ngayon, ikaw na si KATUKAYO), sorry kung di pa kita nalalagay sa link ko. Inaalam ko pa kung paano ako mag-lalagay ng link. Sensha na, medyo slow ako pagdating sa technology na bago hehehe.......

Review for boards has begun (actually, kahit di pa nga ako sure kung makahabol ako, im getting this weird feeling na hahabol ako sa date of filing.) Insipirado ako mag-review (walang halong ka-showbizan yan!;p) dahil dun, kaya kahit ma-prito ang utak ko sa mag-hapong review sa IQ, la sa akin yun, it's for my own good. Kahit medyo may daya yun ng konti, kasi nag-advance ako ng topics ng patago. Once kasi mag-start na ang make up ko ng June, wala na kong time para mag review sa IQ. Sayang ang 9000. Tutal naman, sila rin ang nag sabi na nag-gagamitan lang kami pareho (of course! business is still business diba?!) e sasabay din naman ako sa OT batch kapag nag OT apps na sila, pareho lang yun diba?!. Mwahahaha.........
#####
Napupuna ako na im suddenly making drastic changes sa sarili ko ngayon. Sample, bumili ako ng danggling earrings, DANGGLING! Bumili ako ng spag strap na blouse, pero may patong pa rin na jacket, pero kahit na, spag pa rin yun. Yung bago kong gloss, shimmery pink ever! Say mo, girlalu ako ngayon. Medyo hindi pa nga lang sanay sa bagong image, pero what the heck! naisip ko lang na gawin ko na ang mga bagay na yan ngayon kesa simulan ko pag-dating ko ng 40 at ang labas e para akong lola na nag-mumurang kamatis ever ;p

That's it. Im giving up. Wala na talaga. Suko na ko as in. Kung tungkol saan yon, secret ko na yon. Basta ang gusto ko lang ipaalam sa inyo, wala na talaga akong care. Sobrang ayoko na. Tama na. Sobra na talaga ito...... ;p hahahahahaha..........................

Naks. Independent chuva ek ang drama ko these days. i know eversince naman that my parents are used to the idea that i don't really live here anymore, kaya lang mas na observe ko after grads na mas sanay na sila na wala ako. Actually, very supportive sila sa idea that i really would like to move out of the house after college (come to think of it, supportive naman talaga sila sa kahit ano ;p). My dad actually has this rule na we have to move out of the house once we reach 21. i gues it's their way of saying na matanda na kami, maghanap na kami ng trabaho dahil hindi habang buhay ay nandyan sila. We better start learning to take care of ourselves. Otherwise, wala na. Baka kung saan kami pulutin. Hehehe........So paano ang buhay these days, aalis ako ng monday, balik ako ng saturday afternoon, minsan aalis pa ako ng sunday para lang mag palamig sa mall (e bakit ba? maiinit e!). O saya diba.
May pros and cons ang situation na ito. Ang isang plus e yun nga nagiging independent kami, chuva, tsaka masarap din ang buhay na walang gigising sayo ng maaga on a weekend para mag luto, hindi ka obligadong mag luto, hawak mo oras mo, at hindi mo kailangan mag paalam kapag feel mong umalis. Ang isang napakalaking con nito ay siyempre na-mimiss mo sila. lalo na ko, meron pa kong mga adorable little kids na nauuto ko pang i-kiss ang cheeks ko kapag dumadating ako (wish ko pag laki nila ganon pa rin sila). Tsaka, nakakamiss din ang maingay na bahay kapag lagi kang nandun sa bahay mong walang kausap kung hindi t.v.

O well... eto ako, nasa purgartoryo pa. Pero malapit na ring makita ang liwanag. Review starts in a week so after non, i'm going to misss my shows. Awww...pero no. i am a mature individual at hindi ako dapat malungkot sa mga ganitong kababaw na bagay otherwise, it will just refelct kung gaano kababaw ang life ko....hehehe

Yahoo!! May na. sabi ko uubusin ko na ang lahat ng distractions ko last week. Actually medyo ubos na. kaya lang kailangan ko lang mag-focus at mag-stick sa aking plano. ;p
#####
Yihee. it's ka-depressan again, dahil babalik na ko sa lugar ng aking ka-depressan ng may ngiti sa labi, complete with elevated mood at appropriate affect. Kaya lang mega stressed ako pag uwi kaya dapat, may entertainment sa bahay. thank god for koreanovelas ;p
####
eto nanaman ako, naiisip ko kasi na baka hindi ako mag-boards this july hindi dahil sa hindi ko gucto pero dahil sa naiipit ako sa make-ups at baka hindi ako ma-clear in time for boards. don't want to tell my folks about it kasi sasakit lang ang ulo nila at mag-aalala lang yun. Must work this out on my own, i'm a grown up, i can handle my own battles. Papa God help me;p
####
Mwuhahaha....sa wakas, nailabas ko na rin ang galuit part ko about a certain tao. it felt good kasi finally, meron pa akong mas malakas na rason para hindi na mag-hang on at maka move on further. kailangan minsan ng anger para makapunta sa acceptance phase diba? but still, i feel bad because he's still my friend at yun pa rin ang mas nangingibabaw at medyo unfair din naman sa kanya yung anger ko, pero what the heck....;p

Eto pala ang buhay ng isang bum. Ngayon ko lamg siya naramdaman kasi imagine, ang haba pa ng araw, wala na kong magawa. Walang maganda palabas sa t.v., natapos ko na yung taiwanese series na pinapanood ko (yes. napanod ko na ang god of mars. maganda siya as in!;p) at ngayon, meron kaming 50+ chanel sa cable pero wala akong type na palabas. hay...bum....
####
hanggang ngayon pa rin ata, tinatanong ko ang sarili ko ng what now? Ano na ba ang gagawin ko sa aking life. Dapat meron akong game plan. Actually, meron na. Basta makapag-boards at pumasa, makahanap ng trabaho, makaipon at mag-ka kotse. Swak na ko. Ok na yun kahit wala na ang boyfriend.
honestly, hindi pa rin ako makapaniwala na kaya kong sabihin yun, at such a young age. I shouldn't be fatalistic pero talagang nararamdaman ko na ito na ang plano ni God for me, a life of single blessedness. Right. I'm gonna concentrate on what i can accomplish immediately, after non, saka ko na lang siya siguro iisipin. For the next few years, isa lang ang main goal ko, ang maging succesful sa aking career. Mahirap ata na mag-take on ng maraming bagay in such a short time. Hindi naman minamadali ang mga ganyang bagay hindi ba.
(Ayan. Eto nga siguro ang sign na dapat ko ng bawas bawasan ang panonood ko ng mga romantic soaps. Kulang ata sa voilence ang buhay ko dahil hindi ko maiisip to kung hindi ko pinanood ang Mars at biglang tinanong sa sarili ko kung kailan kaya ang time na maganap na ang sarili kong fairy tale na mag-sisimula sa "once upon a time, in a castle far far away, there lived a princess.... " at ang ending e "and they lived happily ever after" Note to self: try watching suspense thriller or horror movies more)
######
Right. Gaahh! i hate thinking about this. It makes me feel inferior and insecure. Ang lagi ko kasi naiisip, if others think that i'm such a great catch, BAKIT WALA PANG HUMUHULI SA AKIN! Hindi naman ako pangit, pero hindi rin ako ganon kaganda. Hindi ako maria clara pero hindi rin naman ako tibo. Matalino naman ako, masyado nga lang akong madaldal, higit sa lahat, marunong akong mag-luto, mag-laba, mag linis, etc. Hindi rin naman ako idealistic siguro. Ano ba ang masam kung gusto kong makahanap ng isang lalaki na responsable, matalino, may ambisyon, at kaya akong alagaan? Wala naman diba? Sila kasi yung mahirap hanapin. Sabagay, iilan lang kasi sila sa mundong ito.
Hay.. why am i asking questions na wala naman talagang sagot.

I forgot what i'm supposed to post. I'm blocked......

ALAY SA USTE part 1
Wow. What a week...Mantakin mong thesis week ngayon at sobra kaming windang. As in.. La na ko pera dahil sa thesis (actually, di ko pa nabibigay yung ambag ko hehe).... Last week of intership was okay. Medyo muntik na nga lang akong sumabit sa orals pero ayos lang, naawa ata sa akin kaya pinasa ako. Bumalik nanaman sa orbit ang mundo so to speak.
########
I've been putting off this thing na gusto ko sanang ilagay dito sa blog. At dahil malapit na ang graduation, gusto ko sanag mag-alay ng isang blog entry to my school, the Pontifical and Royal University of Santo Tomas, the Catholic University. Gusto ko sabihin ang lahat ng natutunan ko sa lugar na ito na hindi mo makikita sa libro.....
Mula sa mga prof...
1. Sir Joel Guerrero - malaki ang utang na loob ko dito sa taong to. Kung di dahil sa kanya, wala nang pinatunguhan ang mga OT students. Siya ang tipo ng prof na naniniwala sa innate mong kakayahan na maging isang mabuting student, kahit bagsak bagsak ka na at marami pang problema sa buhay. Sa kanya ko natutunan ang kahalagahan ng pag-aaral bago mag saya. tipong exam mo muna ang unahin mo, saka ka na mag-beer. isa siyang living example ng balance ng work. play at leisure.
2. Maam Debra Tagle - Ang pinaka natutunan ko sa kanya ay ang pagiging self-sufficient at independent. Dahil siya ang intership coordinator namin, binibigyan ka niya ng push to the right direction, tapos hahayaan ka na niyang tumayo sa sarili mong mga paa at i-solve ang sarili mong problema.
3. Sir Jack Wigley - isa ata to sa mga pinaka masiyahing prof na nakikilala ko. There was never a dull moment sa class niya. Bukod sa grammar at literature lessons, ang pinaka natutunan ko sa class niya e ang kailangan nating lagyan ng spice ang buhay natin. Yung class niya kasi yung break namin from all the zoo, math and other mind draining subjects for the day. Kumbaga sa life, kailangan mo rin ng isang bagay, hobby, o kahit ano na pwedeng makapag-relax sa buhay mo, at the same time, enriching kasi may natutunan ka bago.
4. Sir Nandy Pedrosa - ito ang masasabi kong institusyon sa UST. Lahat ata ng mga naging prof ko graduate ng UST e naging student niya. Eto ang isang tao na laging thirsty for learning more things, kaya sa kakaaral e hindi na nabigyan pansin ang pag-aasawa. Pero sa kanya ko natutunan ang kahalagahan ng pag-aaral, hindi lang about our chosen field pero pati na rin sa life. Na dapat kahit wala ka na sa school, you should still be eager to learn new things.
5. Dra. Vanessa Gonzales, Dr. Denis Ngo, Dra. Lea Enriquez at Dra. Carmencita Gonzalez - pinagsama sama ko na sila dahil isa lang naman ang natutuna ko from them, it's not enough na mine-morize mo lang ang inaaral o binabasa mo, dapat naiintindihan mo din. Totoo kasi wala namang silbi sa yo ang bagay na kinabisa mo lang, kasi dahil sa short term memory lang siya naka-store, hindi siya magagamit for future use at parang nag-aksaya ka lang ng neurons dahil wala rin siyang silbi sa yo.
6. Maam Trina Atlas at Sir Jomar Tirbucio - pedia profs, at bukod sa SI at NDTs, natutunan ko sa kanila na pedia is more than just singing and teaching the child "Get red...Good job!" Pedia ay isang art, hindi lang sapat na alam mo ang mga BMTs, Cog ax, etc, higit sa lahat, kailangan talagang in tune ka with the kids. Dapat maganda ang maging relationship mo with them dahil bilang therapist, malaki ang impact mo sa magiging kinabukasan ng batang hawak mo.
7. Maam Sally Uy, Maam Jeane Capsa at Maam Shine Hernandez - adult profs, yung first two sa phys dys, the last one sa psych. Basically, ang natutunan ko sa kanila ay kung paano mo dapat pakiharapan ang mga adult patient mo, dahil nga matanda na sila, dapat ay gawin mong mas functional ang ax para mas maging beneficial sa kanila. Dahil kapag nabalik mo sila sa previous level of functioning, hindi lang financial problems nila ang na-solve mo dahil pwede na ulit silang mag-trabaho, pati na rin ang self-esteem nila at ang kakayahang maniwala na "Habang may buhay, may pag-asa".
(stay tuneed para sa part 2...hehe)

Eto. La pa sa mood mag-aral kaya blog muna. Puchang "The notebook" yan! Pinaiyak ako. As in. Mukha akong tanga. Dun ako naiyak sa part na naalala si Noah ni Allie a few minutes bago sila mamatay. Tapos sabi ni Noah"See you there"....tapos ngumiti si Allie, pumikit sila pareho...at wala na. dedo na. Pero Mag-kahawak kamay pa rin sila. Hanggang sa death mag-kasama sila. Sabi ko nga kay mama, ang sarap nung ganon, yung tipong pag matanda na kayo, sweet pa rin kayo sa isa't isa....hay true love ito.....

Buti na lang at walang pasok ngayon. This week was HELL WEEK! Grabe! Monday pa lang, di na kinaya ng powers ko ang kamalasan na nangyari sa akin.
#####
MONDAY: 6 am pa lang, sira na ang araw ko. Nagyon ko lang napansin na napaka bulok ng traffic system sa Las Pinas kaya ayun, naiipit ako sa traffic. Dahil naipit ako sa traffic, hindi ako hinintay ng taong dapat i-meet ko dahil ma-late na daw siya. Ang naisip ko nung nabasa ko yung text niya e "Ako kaya hindi?!" tapos dahil kailangan ko talaga siyang puntahan, punta pa ko PGH. So what happened? I was 1 hour and 14 minutes late. Pagdating sa TWH, we were in major shit dahil naka-uniform daw kami at bibigyan pa ata kami ng insubordination na DMs. Dun pa naman, Insubordination means hindi mo ginawa ang kahit anong pinapagawa nila sayo. And that includes being in civilian and being ready at 10 am para sumayaw. E wala nga sa job description namin yun e. Tapos, muntik pang hindi mapsa nag aming pinag-hirapan at pinag-kagastusang thesis, at muntik na akong bumagsak. Actually ang naiisip ko non ay "Shit! Thesis subject nanaman?!" Anyways, I was soooo tired na pag-uwi ko e, dumaan ako sa supermarket at bumili ako ng strong ice (YUM!!!). Kaya lang, e sobrang whappack, hindi ako nagising ng 4:30 kaya hindi ako nakapag baon the next day.
TUESDAY and WEDNESDAY: Wala namang gaanong happening, pero drained pa rin ako pag-uwi at mega tinatamad akong mag-treat.
THURSDAY: The day started okay, hanggang sa dumating ang isa naming CS at nagalit dahil hindi kami sa kanya nag-papa receive ng papers. Running DMs pa ang ibibigay. Ang sa amin lang e sumusunod lang naman kami sa kung ano ang sinabi sa amin ng orientation.
#####
Buti na lang bakasyon ngayon. At meron akong t.v. show na inaabangan gabi-gabi para meron namang akong ibang iniisip pwera sa trabaho kapag naksakay ako sa bus or jeep. Sobrang subsob na nga ata ako kasi pati mga paniginip ko e tungkol sa mga pasyente at supervisors ko. Freaky!!! As in pag-gising ko ang una kong naiisip e "Wow naman! pati ba naman sa panaginip e trabaho pa rin ang laman?! SOBRA NA! TAMA NA! HINDI KO NA KAYA ITO!"

It's alsmost over. As in. In a few weeks, all the things that i planned and hope for can either come true, or not. I'm hoping it's the former. Honestly, i'm still not sure of myself. Marami pa rin kasing pwedeng mangyari, and based from experience, UST, or atleast, CRS, is very notorious pag dating sa mga unexpected surprises. lalo na yung mga hindi talaga pabor sayo, tulad ng di pag-graduate sa oras. Galing! I'm just thinking na sana, lahat ng puyat, pagod, frustration, ass-licking, and kung ano-ano pa ay mag pay off na. Sana, aakyat ako sa stage sa April 1, wearing my new dress, shaking their hands, smiling, naka black na toga at kukunin ang nakarolyong bond paper. Alam mo, nung nag-pakuha ako ng grad pic, hindi ko talaga mapigilang mag-smile ng todo. Kasi ang sarap ng feeling ng naka-toga. Talagang sinasabi niya sayo na tapos na ang lahat ng pag-hihirap mo. Well, almost kasi may boards pa. Pero saka na yun. Graduation muna. Kinakabahan nga ako. Sana, ma-exempt ako sa orals. kahit medyo impossible, umaasa pa rin ako kasi alam ko namang nasagutan ko siya with the best of my abilities. tsaka, para mabawasan na ang mga iisipin ko, kasi pwede na kong makahinga ng konting luwag. Sana talaga. Sana.

Yihee! Is Valentines next monday. Wala me date kay ang game plan e manonood ako ng "The Notebook" and cry my eyes out kasi sabi ni Anna nakkaiyak daw. Popcorn and beer? Hmm....maybe. How's my life? Everythings fine and if it does continue, aakyat ako ng stage sa April 1. Dapat talaga maging positive thinker ako at mag-tiwala ako sa kakayahan ko dahil alam kong kaya ko to. May bago na kong expression kapag pakiramdam ko e bumababa ang fighting spirit ko...AJA!AJA!FIGHTING! Dapat pag sinasabi yan e may accent na parang barado ang ilong mo, lalo na yung fighting na part(kumbaga e fayhthing). Hehehe....

This is going to be a veeeeerrrrryyyy,veeeerrrryyyy,veeeerrrryyyy loooooooonnnngggg weeeeeeeeeeeeeek! Aba'y bakit? Last week ko na kasi. Isa na lang ang wish ko for the week, at hinihiling ko ito sa ngalan ng 6 yellow cars na nabibilang ko, SANA WALA NA AKO I.E.!!!! Ayoko na mag-i.e. ever. As in isusuka ko na ang isa pang gabi na gagagwa ako ng i.e. as in. I'm tired na. Stressed 100Mx. At sa totoo lang, pagod na ko sa C.S. pa lang. Don't get me wrong. mabait si CS, kaya lang kapag na-harass kasi siya, pati ako kasama. Tsaka hindi mo alam ang mood niya. Para siyang land mine. pag mali ang tapak mo, BOOM! Yung tipong mga hover craft lang ang pwedeng dumaan. E dahil hindi ako hover craft kundi isang simpleng intern lamang, pagod na ko mag-adjust. Shockers. Gusto ko sanang mag-PS2 mamaya. Hmmm....actually pwede kaya lang hindi ako pwede mag-puyat. Otherwise, harassed nanaman ako bukas.