Makatarungan talaga si Lord....... Pero bago ko ituloy ang blog, let's bow our heads and say a short prayer para sa mga nasalanta ng bagyo, at mag thank you na rin tayo dahil kahit papaano ay maayos ang lagay natin at ng ating mga pamilya, at ng ating mg bubing ay nakapako pa sa ating bahay...........
Okay, as i was saying, i was waiting for a text from our manager kung bukas ba ang clinic, kasi nga black out sa buong maynila, except for some parts na may ilaw na. Take note, so far ang alam ko e dito sa may San Juan, Katipunan, Tandang Sora, and some parts of manila (take note, maraming exclusive villages sa mga lugar na yan...Issue na to!!!!) Dahil 12 midnight na e wala pa siyang text, I decided na pumasok. Ayawa ko nga pumasok sana kasi kapag may pasok kami pero walang ilaw, ako lang ang magtatrabaho, dahil ang mga management ng patients ko e hindi nangangailangan ng kuryente, natural lighting lang okay. Pero sa awa ni Lord, may ilaw kaya ibig sabihin, pati PT staff mag treat. Yahoo!!!
So eto ako ngayon, hintay lang ng time out kasi la na ko patients. Kailangan umuwi ng 5 kasi malamang mahaba ang pila sa shuttle, kasi walang MRT. ;p
Friday, September 29, 2006
Sunday, September 24, 2006
A pucha! I tried to edit my template para may dating pa ng konti yung blog ko, aside from being green, but when i looked at the template editor i was like "what?!" and "alin daw yung dito? they all looked the same to me" I checked out the help chuva pero la rin akong masyodong napala. hehehehehe......
Saturday, September 16, 2006
Seven days and counting......
Seven days na lang at kailangan ko nang magseryoso sa buhay ko. Dapat ang mga desisyon ko, trabaho ko, etc ay directed towards the goal na nakadikit sa dingding ko for the past 5 years......
Seven days na lang at kailangan ko na uling i-reasses ang buhay ko at tignan kung meron na ba kong nagawang matino sa buhay ko. Tatanungin ko nanaman ang sarili ko ng question of ther century, "Masaya ka na ba?" dahil soo far, lahat ng desisyon na ginagawa ko e may isang purpose lang, para sumaya ang buhay ko na minsan e feeling ko e isang kotseng walang direksyon. Ganon ako ka-selfish. Imagine for the past 22 years, sarili ko lang ang iniisip ko. AM so bad. Kaya sa mga taong nag iisip na sobra akong bait, nag kakamali kayo. Hahahahahahahah
for the past 22 years, para pa rin akong matandang walang pinagkatandaan. AM still living a slacker lifestyle, na alcohol ang sagot sa lahat, mapa-depression, sleeping problem or boredom.
Seven days na lang at New Year ko na........happy new year Nina!!!!!!!!! (red para happy color ayon sa mga chinese)
Seven days na lang at kailangan ko nang magseryoso sa buhay ko. Dapat ang mga desisyon ko, trabaho ko, etc ay directed towards the goal na nakadikit sa dingding ko for the past 5 years......
Seven days na lang at kailangan ko na uling i-reasses ang buhay ko at tignan kung meron na ba kong nagawang matino sa buhay ko. Tatanungin ko nanaman ang sarili ko ng question of ther century, "Masaya ka na ba?" dahil soo far, lahat ng desisyon na ginagawa ko e may isang purpose lang, para sumaya ang buhay ko na minsan e feeling ko e isang kotseng walang direksyon. Ganon ako ka-selfish. Imagine for the past 22 years, sarili ko lang ang iniisip ko. AM so bad. Kaya sa mga taong nag iisip na sobra akong bait, nag kakamali kayo. Hahahahahahahah
for the past 22 years, para pa rin akong matandang walang pinagkatandaan. AM still living a slacker lifestyle, na alcohol ang sagot sa lahat, mapa-depression, sleeping problem or boredom.
Seven days na lang at New Year ko na........happy new year Nina!!!!!!!!! (red para happy color ayon sa mga chinese)
Friday, September 15, 2006
Am sooooooo hyyyyppppeeeerrrrrr!!!!! Grabe as in hindi ko maintindihan kung ano tong feeling ko kasi nakainom ako ng isang mug ng super strong black coffee ngayon umaga kaya eto my legs feel like jello hindi naman ako nagpapalpitate napatapang kasi yung kape ko kasi madilim sa kitchen kanina at hindi ko masyado natansya yung dami ng kape na nailagay ko pero alam kong napadami siya kasi pag lagay ko ng spoon sa e nararamdaman ko yung lump ng kape na nailagay ko sa mug kay eto pati blog ko e walang period comma atbp Wuhooooooooooo
Monday, September 11, 2006
Otei. So i attended my cousin's wedding this weekend wherein i got to play the most important role a single girl could ask for, the maid of honor. Honestly, i don't know why my cousin-in-law chose me to be her maid of honor, i mean usually that's the bride's sister, or bestfriend or closest counsin's role. We were not even that close, the bride and i. My cousin and i were close enough, but i didn't think we were that close for him (take note, him. Meaning the groom was my cousin) to consider me as his wife's maid of honor. But any ways, there i was. dressed in pomelo pink gown in which i can hardly breathe in with a yellow cloth attached to my waist like a belt, in three inch high shoes. Don't get me wrong. the dress was pretty, yeppuda. It actually came with a yellow scarf which i didn't use at all, while all of the brides maid wore it, even the matron of honor did. pasaway ako e, bakit ba? Anyways, there i was, wearing a gown, fixing the bride's trail, thinking "why does anyone want to have a gown with a long trail? swear, if ever i do get married, i promise i won't have a gown with a trail" the veil was long too. But the weding was beautiful. Simple lang. The reception was nice too. Sarap ng food, hindi nga lang ako makakain kasi wala pa ngang laman yung tiyan ko e hindi na ko makahinga sa damit ko, kaya gusto ko mang kumain ng madami, di ko nagawa. And of course, what is a wedding without a throwing of the boquet ritual. But instead of throwing the thing, they had this thing wherein there was a piece of paper inside a ballon, and the participants were asked to pop the ballon. the one who has the ballon with that piece of paper was the lucky one. No wonder i didn't reached out for that particular balloon when it was being offered to me. And it was offered tp mw twice, hahahahahhahahahah... Instead, i chose the one without the piece of paper. HEeheheheheheh....
I hope i didn't screw the maid of honor thing. I still have three weddings to go to (like my other cousin's weddings. Who knows, maybe i'm close to their wife to be for them to consider me again as their maid of honor).
I hope i didn't screw the maid of honor thing. I still have three weddings to go to (like my other cousin's weddings. Who knows, maybe i'm close to their wife to be for them to consider me again as their maid of honor).
Sunday, September 03, 2006
I am in need of booze. So bad. Yun kasi yung version ko ng lipovitan, red bull, extra joss. Beer. Hell patient is back, at maghahasik nanaman siya ng lagim. Monday pa naman bukas....shucks...Red horse na to!!!!!
###
Watch the devil wears prada today. Again. hehe, sinamahan ko best friend ko, gusto daw niya panoorin.Medyo hindi ko type yung ending. It was a dream job but she left it still, for the job that she really wants to do. It's like working at the call center. You work regular 8 hours, wala ka pang work na inuuwi, hindi kailangan mag overtime most of the time (ginagawa lang yun pag cueing - super dami ng calls tipong nakaka 20 ka na e wala ka pang 5 minuto sa upuan mo), the pay is great (hello, yung isang bwan ko sa clinic e kinsehan lang dun), para ka nga lang broken record dahil paulit ulit ng paulit ulit ng paulit ulit yung sasabihin mo, but in essence hindi siya sing physically tiring as oppose sa pagbuhat ng tao. But then you left it for a job na mas gusto mong gawin, less pay, more stress emotionally and physically, na paulit ulit ng paulit ulit ng paulit ulit din ang ginagawa mo. Hay...that movie is so me. Maybe that's why i don't like the ending very much.........
###
Watch the devil wears prada today. Again. hehe, sinamahan ko best friend ko, gusto daw niya panoorin.Medyo hindi ko type yung ending. It was a dream job but she left it still, for the job that she really wants to do. It's like working at the call center. You work regular 8 hours, wala ka pang work na inuuwi, hindi kailangan mag overtime most of the time (ginagawa lang yun pag cueing - super dami ng calls tipong nakaka 20 ka na e wala ka pang 5 minuto sa upuan mo), the pay is great (hello, yung isang bwan ko sa clinic e kinsehan lang dun), para ka nga lang broken record dahil paulit ulit ng paulit ulit ng paulit ulit yung sasabihin mo, but in essence hindi siya sing physically tiring as oppose sa pagbuhat ng tao. But then you left it for a job na mas gusto mong gawin, less pay, more stress emotionally and physically, na paulit ulit ng paulit ulit ng paulit ulit din ang ginagawa mo. Hay...that movie is so me. Maybe that's why i don't like the ending very much.........
Wednesday, August 23, 2006
~Intro music; opening credits~ Episode 1,529,959,686,875,9598,...........
So for today's episode sa mala-Koreanovela/telenovela/j-dorama(tama ba? basta yan yung mga soaps from japan)/chinovela buhay ko.......
Started with the usual babangon-ako-after-5mins ritual, nag-ADLs(bathing, grooming, feeding, dressing, home mobility, comm mobility, etc), maaksyon agad ang umaga. Makulimlim ang langit at medyo matraffic sa daan. Pagdating ng jeep sa may philcoa, bigla siyang nagswerve, kasi may isang mayabang na mama na naka-motor ang umaasta na sa kanya yung kahabaan ng commonwealth ave., Nang tumigil ang jeep para mag-baba ng pasahero, bigla siyang nilapitan ng mayabang na mama at sinabi, "Tumingin ka nga sa salamin mo! ANO, SUNTUKAN NA TAYO!". Natakot ang lahat, buti na lang nag-iisip yung driver ng jeep, at nag-pakumbaba at humingi ng sorry. Uneventful na mula dito hanggang sa makarating sa clinic. Pagka pasok ko, tumingin pa ko sa paligid para makita kung sinong patients ang dumating, nag-log in na ako. Wala pa kong 10 seconds sa clininc ng tinanong ako kung ako daw ba yung huling nag bukas ng heater sa hydro. sagot ko OO. Next line, "ANil, eto pala salarin e. Hindi mo napatay ng maayos, bumaha"Pilit kong ininalala kung ano ba ang ginawa ko kagabi, kasi 100% sure ako na pinatay ko yung tubig. Anyways, nag-sorry na lang ako kay kuya, siya kasi mag-lilinis nun e. Balik na ko reception desk, ng dumating yung isang bagong pasyente na in-expect namin. Dahil wala pa siya PT, tinanong ko sila kung sino pwede. Na-settle naman. Tapos dumating na rin ang mga patients ko at nag-trabaho na ko. Ngayon, obviously, wala pa kong patient kaya eto, nakaupo ako dito at nag-reminisce ng pagka-saya saya kong umaga. 1:39 p.m pa lang kaya sigurado ako na marami pang pwedeng mangyari sa episode na to. Obviously, babalik na ulit ako sa trabaho ko bilang accountant at kailangan ko pang ayusin yung mga census tally namin. OT na ulit ang role ko pag dating ng mga 4 pm.
~Ending song, ending credits~
**Dapat pag binasa nyo tong entry na to, with feelings, yung tulad nung mga kwento sa radyo :p
So for today's episode sa mala-Koreanovela/telenovela/j-dorama(tama ba? basta yan yung mga soaps from japan)/chinovela buhay ko.......
Started with the usual babangon-ako-after-5mins ritual, nag-ADLs(bathing, grooming, feeding, dressing, home mobility, comm mobility, etc), maaksyon agad ang umaga. Makulimlim ang langit at medyo matraffic sa daan. Pagdating ng jeep sa may philcoa, bigla siyang nagswerve, kasi may isang mayabang na mama na naka-motor ang umaasta na sa kanya yung kahabaan ng commonwealth ave., Nang tumigil ang jeep para mag-baba ng pasahero, bigla siyang nilapitan ng mayabang na mama at sinabi, "Tumingin ka nga sa salamin mo! ANO, SUNTUKAN NA TAYO!". Natakot ang lahat, buti na lang nag-iisip yung driver ng jeep, at nag-pakumbaba at humingi ng sorry. Uneventful na mula dito hanggang sa makarating sa clinic. Pagka pasok ko, tumingin pa ko sa paligid para makita kung sinong patients ang dumating, nag-log in na ako. Wala pa kong 10 seconds sa clininc ng tinanong ako kung ako daw ba yung huling nag bukas ng heater sa hydro. sagot ko OO. Next line, "ANil, eto pala salarin e. Hindi mo napatay ng maayos, bumaha"Pilit kong ininalala kung ano ba ang ginawa ko kagabi, kasi 100% sure ako na pinatay ko yung tubig. Anyways, nag-sorry na lang ako kay kuya, siya kasi mag-lilinis nun e. Balik na ko reception desk, ng dumating yung isang bagong pasyente na in-expect namin. Dahil wala pa siya PT, tinanong ko sila kung sino pwede. Na-settle naman. Tapos dumating na rin ang mga patients ko at nag-trabaho na ko. Ngayon, obviously, wala pa kong patient kaya eto, nakaupo ako dito at nag-reminisce ng pagka-saya saya kong umaga. 1:39 p.m pa lang kaya sigurado ako na marami pang pwedeng mangyari sa episode na to. Obviously, babalik na ulit ako sa trabaho ko bilang accountant at kailangan ko pang ayusin yung mga census tally namin. OT na ulit ang role ko pag dating ng mga 4 pm.
~Ending song, ending credits~
**Dapat pag binasa nyo tong entry na to, with feelings, yung tulad nung mga kwento sa radyo :p
Sunday, August 13, 2006
Sunday morning rain is falling.....hmmmm...shed some skin...... i don't know, this song by maroon 5 suddenly just popped into my head. Anyways, another week has passed by, at wala pa ring bago sa buhay ko. My pimples have formed a constellation on my forehead because of insufficient sleep, i'm thinking of changing the background for my blog. Will do it today.
###
Naiisip ko lang, time has passed by so fast. It was not too long ago when i was a carefree teenager, whose only concern was her own little world. Now I'm a working 22 year old, with bills to pay, and no definite plan with my life. Hehehe.... And while most of the girls my age are busy partying, working and dating, I'm just plain busy working. I go home to a semi empty house every night, with only my korean vcds for company. Life has become a routine, and like every hard working citizen, I struggle through traffic and work load. you have to drag yourself out of bed in order to feed yourself. Hay, all in all my life is a bliss. :p
###
Naiisip ko lang, time has passed by so fast. It was not too long ago when i was a carefree teenager, whose only concern was her own little world. Now I'm a working 22 year old, with bills to pay, and no definite plan with my life. Hehehe.... And while most of the girls my age are busy partying, working and dating, I'm just plain busy working. I go home to a semi empty house every night, with only my korean vcds for company. Life has become a routine, and like every hard working citizen, I struggle through traffic and work load. you have to drag yourself out of bed in order to feed yourself. Hay, all in all my life is a bliss. :p
Saturday, July 29, 2006
Stress incontinence? Ayon sa website na pinuntahan ka kanina, ito ay condition wherein there is inability to contain urine blah, blah, blah..... Ganun?! E panu pag pwet mo yung incontinent at stress ang isa sa mga dahilan nito. buwisit.Samahan mo ng increase acidity (sabi nung prof ko sa physio there is no such thig as HYPERACIDITY) ng tyan mo kaya hindi ka makakain. Buwisit talaga.
Any hows, how to deal with stress na lang, Nina style:
1. magwaldas ka. kahit wala kang pera. it has been proven that shopping has a positive effect on stress. Pero hindi limited sa shopping, pwede manood ng sine, mag kape. Ilibre mo friends mo kung gusto mo.
2. Gawin mo ang bagay na nag papatawa sayo, in my case koreanovela solve na ko.
3. Uminom ka (hindi lang tubig ha, pero kung hindi ka umiinom ng BEER, gatas ka ng na lang)
4. maglaro ang PS2, o computer game(free cell?) o surf ka sa internet.
5. Isipin mo crush mo, kung wala, uh.... bahala ka na.
6. Kumanta ka sa magic sing
if all else fails, matulog ka na lang. hehehe Ü
Any hows, how to deal with stress na lang, Nina style:
1. magwaldas ka. kahit wala kang pera. it has been proven that shopping has a positive effect on stress. Pero hindi limited sa shopping, pwede manood ng sine, mag kape. Ilibre mo friends mo kung gusto mo.
2. Gawin mo ang bagay na nag papatawa sayo, in my case koreanovela solve na ko.
3. Uminom ka (hindi lang tubig ha, pero kung hindi ka umiinom ng BEER, gatas ka ng na lang)
4. maglaro ang PS2, o computer game(free cell?) o surf ka sa internet.
5. Isipin mo crush mo, kung wala, uh.... bahala ka na.
6. Kumanta ka sa magic sing
if all else fails, matulog ka na lang. hehehe Ü
Tuesday, July 18, 2006
Current px tally: 1. Absent yung 2 expected patients ko, yung isa late. Ata. Madalang kasing ma-late yun e, kaya kapag hindi siya dumating, 1 px ko, for the whole day! Yipee! This is the life. Mahirap din yun lagi akong toxic. Atleast may isang araw, except for day off na hindi ako masyado nag px pero pumasok ako at nabayaran ako for the day. Kaya eto, dahil petiks, May oras mag-blog. HEHEHE...
Thursday, June 29, 2006
The Yaya diaries. Hanep, mga one week na wala sina mama, at eto ako. medyo bangag kapag araw kasi aga gumising. mega pagod pag gabi. Hanep. magulo pa yung bahay kaya kelangan mag lis. mag grocery pa ko. astig. promise talaga, once nakauwi na sila, stay muna ko q.c. hehehehe, mag buhay slacker ako dun, lalo na pag day off.. Inom na to!!!!!
Monday, June 19, 2006
I'm unusually cheery today? Wonder why? Toxic sa bahay mula bukas. Aalis kasi sina mama, mag bakasyon, kaya dun muna ako sa "Smallville" uuwi for a month. Feeling ko tatanda ako ng 10 years. ANg dami dapat asikasuhin. ung uniform, yung pagkain, yung bayarin. Wag kakalimutan yung ganito, dapat siguraduhin yung ganyan. Hay..... Thank God for cable and koreanovelas. Dahil sa kanila. matino pa ko ngayon. Ü
####
May sad news na dumating sa kin kanina. Sabi nila, kinuha na daw ni Lord yung isa kong dating CS sa NCMH. Cardiac arrest ang cause of death. Grabe no? E siguro mga 5 years older lang sa akin yun e. And to think na dati, ang sakit sa puso ay sakit ng mga Lolo, then naging common sa mga middle aged na tao. Ngayon sa mas batang population. Dapat na talaga tayong magingat. Dapat talaga, matutunan natin ang balance of work, play, and rest. At syempre mas mag spned tayo ng times wiht our loved ones, at sabihin natin sa kanila ang mga gusto nating sabihin. Hindi talga natin alam kung kelan tayo kukunin.
####
May sad news na dumating sa kin kanina. Sabi nila, kinuha na daw ni Lord yung isa kong dating CS sa NCMH. Cardiac arrest ang cause of death. Grabe no? E siguro mga 5 years older lang sa akin yun e. And to think na dati, ang sakit sa puso ay sakit ng mga Lolo, then naging common sa mga middle aged na tao. Ngayon sa mas batang population. Dapat na talaga tayong magingat. Dapat talaga, matutunan natin ang balance of work, play, and rest. At syempre mas mag spned tayo ng times wiht our loved ones, at sabihin natin sa kanila ang mga gusto nating sabihin. Hindi talga natin alam kung kelan tayo kukunin.
Friday, June 16, 2006
Quickie post Ü hehehe, andito kasi ako sa clinic e, nakikigamit ulit ng mabilis at libre na internet. medyo good mood ako ngayon, kahit maaga ako nagising (honestly.....para manood ng koreanovela). Meron kasi ako bago e, yung My Girl. Disc 14 na ko pag uwi ko, kaya medyo excited ako, e 16 discs lang yon. Hay.... It's one of those days, yung araw na ayaw mong pumasok, gusto mo sa bahay ka lang. O kaya kung nasa work ka na, sana bumilis ang oras para uwian na........Have to run, baka dumating na pasyente ko, o si doctora. Hindi ko pa to ma-post Ü
Monday, June 05, 2006
Litanya nanaman ba ito? It's Monday again. 2 more days bago mag off. Tatlong araw ng kais-stressan, ka windangan at kung ano ano pa. Last saturday, I was not feeling well and decided to call a patient to have her session cancelled, all she asked when I called her was " May mask ka ba?" then she came. Since I already had 2 patients before her, she had to wait for 10 seconds before I can get the materials ready for her, and as ususal, she was mad. At me, for what ever reason. Hayyy......
*****
Honestly, minsan, ayaw kong pumasok, para kasing biglang nawala yung momentum ko sa trabaho e. Para bang pinanghihinaan ako ng loob, then I start doubting myself, and my skills. It sucks man. I don't like the feeling. I know I'm good, but am I getting burned out?
*****
Honestly, minsan, ayaw kong pumasok, para kasing biglang nawala yung momentum ko sa trabaho e. Para bang pinanghihinaan ako ng loob, then I start doubting myself, and my skills. It sucks man. I don't like the feeling. I know I'm good, but am I getting burned out?
Monday, May 29, 2006
It's another manic Monday. Wish it was Thursday, that's my fun day.......
Lunes na, at bago na ulit simula ng isang napak gulong linggo. Anonanaman kaya ang bagong hirit ng patient ko ngayon. Medyo mabagal ang araw na ititch dahil wala yung am patient ko. So mag start ako nito mga 1 pm. Saya.... Tuloy na ito hanggang 6. Sweet....
Lunes na, at bago na ulit simula ng isang napak gulong linggo. Anonanaman kaya ang bagong hirit ng patient ko ngayon. Medyo mabagal ang araw na ititch dahil wala yung am patient ko. So mag start ako nito mga 1 pm. Saya.... Tuloy na ito hanggang 6. Sweet....
Monday, May 22, 2006
Ei mga peeps, wazzup?! I'm fine naman. Dito ako clinic, nag busy-han kasi wala pa yung pasyenteko na dapat dadating ng 9. baka tinamad nanaman. Ayoko pa naman ng ganito, mabagal sa umpisa, tapos sunod sunod na mamaya. Probationary status na ko dito sa clinic. Naka-scrubs na rin ako. Medyo friends na rin kami nung mga pasyente na naiwan ni clara, pero minsan di maiiwasan, may mga pasyente pa rin na masyadong maarte. Last week nga nasabihan ako ng "bwisit ka". E kasalanan ko ba na dumating siya ng 1 orasna mas maaga sa napag usapan. Shit. Dahil panalo yung linggong yon e come saturday, bumili ako ng soju (korean version ng lambanog), kimchi at potato chips dun sa local korean mart sa may amin. Nag saksak ng winter sonata, then got drunk in less than 45 mins. naka 14 shots din ako siguro. medyo mataas yung shot glass ko, kaya yung puno non, hinahati ko sa dalawa. 7 shots times 2, 14 di ba. sarap. Woke up around 8 am sunday. was feeling lazy the whole day pero after lunch, nagkaroon din ako ng energy para maglinis ng bahay at gawin yung splint ng maarte kong pasyente. Tapos before i knew it, Lunes na ulit. At eto, dito ako sa clininc sinusulit ang libre at mabilis na internet habang walang pang pasyente. HEHEHE... sabi ng ng pinsan ko, ayos daw ako e, ang bago kong empleyado pero pasaway ako. HEHEHE........Feeling ko roller coasterulit tong linggong to kaya uulitin ko nanaman yung inuman session ko nung sabado. Sarap......
**** Every thursday ako off. Dahil monday ngayon at para hindi ako masyado masuya sa linggo ko, iniisip ko na lang na 2 araw na lang, off na ulit. Xmen na ito!!!!! Ü
**** Every thursday ako off. Dahil monday ngayon at para hindi ako masyado masuya sa linggo ko, iniisip ko na lang na 2 araw na lang, off na ulit. Xmen na ito!!!!! Ü
Wednesday, April 26, 2006
matagal din akong walang post. Sensha na. Ano na ba ang nagyari sa akin? Eto, hindi ako natanggap sa PGH, pero dito ako ngayon sa private clinic sa may san juan. Okay naman dito. Mabait yung mga staff, tsaka yung mga doctors na may ari ng clinic. The patients? UHHHHH.... that remains to be seen. Pakiramdam ko ngayon, para akong nasa telenovela. AKo yung daughter-in-law na hindi matanggap, o yung bagong stepmom na hindi matanngap nung anak nung husband, o yung mga apong hindi matanggap ng ng lolo dahil illegitimate child at ayaw nila sa nanay ko. Hehehehe......
Sunday, April 02, 2006
Saglit lang to. I'm feeling sleepy na e. My "call girl" days are over. Last day ko na sa "casa" kagabi. Now, hintay lang ako ng feedback from PGH. Kapag positive, thank you God. Kung hindi, thank you God pa rin. Ibig lang sabihin, He has better plans for me. Kagaya nga ng sabi ni Anna, bahala na si Batman. AJA!!!
Monday, March 13, 2006
4 days to go, so what? Mahiwagang salitang nasabi ni mr alconcel kanina. After 4 days we are still in limbo, hindi mo alam kung may trabaho ka na, o isa ka pa ring unemployed OTRP. May lisensiya ka nga, wala ka na namang trabaho, ano silbi non. Well in essence may trabaho pa ako sa call center kaya lang gusto ko nang mag resign kasi ayoko na dun at gusto ko na mag practice. Mabuti pa siguro iwan ko na yun a ibigay ang vacancy slot sa mga mas nangangailangan. Ayos naman ang volunteer experience e, kahit medyo kalwang nung umpisa, bumabalik na ang aking momentum. Kung gagawan ko ng SOAP notes ang volunteer work:
S: Px was seen and treated. The ff ax were given
O:
to improve splinting skills, actual splinting ax such as shaving. cutting and actual splint making ( ulnar gutter). Px was able to perform task independently with moderate to minimal cues. to improve px handling skills, actual handling was performed. Px was able to evaluate and treat px's independently, c difficulty noted on documentation since px still misses some information. Case presentation was also performed to check clinincal reasoning. to check supervisory and teaching skills, splinting demo on wrist cock up and cock up with thumb post molding was performed. px was also asked to be one o the panel for the case presentation of the interns. px was able to perform task with moderate cues, especially on molding splints.
A: all areas remain status quo. No regressions noted.
P: Continue with present management.
Hayy...... 4 days to go.
S: Px was seen and treated. The ff ax were given
O:
to improve splinting skills, actual splinting ax such as shaving. cutting and actual splint making ( ulnar gutter). Px was able to perform task independently with moderate to minimal cues. to improve px handling skills, actual handling was performed. Px was able to evaluate and treat px's independently, c difficulty noted on documentation since px still misses some information. Case presentation was also performed to check clinincal reasoning. to check supervisory and teaching skills, splinting demo on wrist cock up and cock up with thumb post molding was performed. px was also asked to be one o the panel for the case presentation of the interns. px was able to perform task with moderate cues, especially on molding splints.
A: all areas remain status quo. No regressions noted.
P: Continue with present management.
Hayy...... 4 days to go.
Subscribe to:
Posts (Atom)