Questions lang......
1. Pwede kaya ako umabsent sa Monday? Sabihin ko na maysakit ako kahit wala naman, ayoko lang silang makitang lahat (patients and co-workers).
2. Ano naman ang gagawin ko sa araw na yon? Manonood ng t.v.? titig sa kawalan?
3. Kung aabsent ako ng monday, pati rin kaya tuesday?
4. E kung mag leave na lang kaya ako? May VLP na ata ako na pwedeng gamitin, di ko lang alam kung pwede na ulit. Gets?
5. Saan naman ako kukuha ng pera pag nag leave ako?
6. E pero gusto ko ba talaga mag leave? Nag kakasakit kasi ako e kapag hindi ako nag tatrabaho.
7. E kung ganon, ano na gagawin ko, kung yung solusyon sa problema ko e yung problema ko rin mismo?

*Kung may sagot ka, paki text naman ako please. Di naman ako nag palit ng number. Piso lang naman yun e. Thanks ;p

happy new year peeps! wow. 2008. two thousand eight. 2-0-0-8. (halata ba na wala na akong mailagay dito kundi happy new year?)
But seriously. Guys, how was your 2007? Mine was.......hmmmm....how am I going to say it........sakto lang. Yep that's a nice way of putting it. Sakto lang. I had my shares of ups and downs, high times and low times. But if I would look back, I would not change a single moment. because it has made me stronger (personality-wise and drinking-wise hehehe) and more mature.
But this isn't a proper time for drama. This is suppose to be happy! So let's be happy mga peeps. And be thankful for all the blessings we have received. And my wish for you all, is to have a happier 2008!
Cheers!hic! whoops

Wow, it's been months, at ngayon lang ulit ako nag paramdam. Ako ay nandito pa rin. Newsflash: handa na po akong umalis dito sa Pilipinas. Wala na atang ligtas na lugar dito bukod sa sarili kong bahay. After the glorietta bombing and the batasan bombing i've had enough. Greener pastures here I come. ANd to prove na aalis na ko talaga, kasalukuyan akong nagprint ng application form para ako ay makapunta sa........CANADA(beauty queen version, all smiles with arms raised)! Andun na maga kamag anak ko e, bakit hindi pa ako sumunod. tutal, mula ng naging citizen ang tito ko dun, wala na siyang naging bukang bibig kundi kung gaano kaganda dun (which is actually true). Actually, nagpapatagal rin lang ako dito sa netopia para masulit ko naman yung mga 20 Php na ibabayad ko. Kasama pa yung mga 5 Php/page na printing ng form. may computer sa bahay, wala nga lang kaming phone kaya la ring internet. Blame my kakuriputan. Ayoko mag bayad ng 700/month or 995/month(DSL) para rin sa phone line na hindi ko naman masyado kailangan. Besides, may libre internet sa clinic, hehehehe......

Ei mga peeps, musta na? Ako, eto. OT pa rin, windang pa rin. Nanganganak na ang pimples ko sa kakatrabaho. ANg tanging paraan ko na lang ng relaxation ay ang manood ng DVD ng mga series sa bahay. Newsflash, NAPANOOD KO NA ANG TRANSFORMERS!!!!!! YAHOO!!!! pati Harry Potter and the Order of the Phonenix! Meron na rin akong Harry Potter book 7. How can you top that! Parang biglang sumabog ang pag pipigil na nararamdaman ko sa paggastos dahil nga sa nag titipid ako, tapos ayon! Hindi ko kinaya ang hindi gumastos dahil naman mga dude, 7 araw na akong nag tatrabaho sa isang linggo, di naman bawal gastusin ang pinaghirapan ko diba? Bakit pa ako nag trabaho kung di ko gagastusin? Hehehehe

Ako na lang ba ang taong hindi nananood ng Transformers? As in, lahat ata ng kilala ko, nakapanood na at lahat sila ang sinsabi "WoW! Astig!" Huhuhu.....
Nanawagan po ako, i-libre niyo ko ng sine! Isa na po ako naghihirap na therapist, at sa totoo lang (nakakahiya man sabihin) WALA PA AKONG NAPANOOD NA SINE NA PINALABAS THIS SUMMER! Di ko napanood si Spiderman, Pirates, Shrek, Fantastic 4. Bukod sa sabi nila na hindi naman daw masyado maganda, wala pa ako napanood! Last ko pa ata, Because i said so ni mandy moore. E parang March pa ata yun e! July na kamusta naman. Kaya please, I-LIBRE NIYO KO NG SINEEEEE!!!!!!!! ^--^

Ni hao! Eto ako, walang magawa. At naghihintay na mag bukas ang gateway kasi maghahanap ako ng regalo ng dad ko. Magiging mabait naman akong anak. Para kasi ako yung tipo ng anak na absentee, pero dinadaan sa materyal na bagay ang pag bawi sa mga buwan na hindi ako umuwi. Tutal, ang alam naman nila e wala na akong ibang gingawa kundi mag trabaho (Daig ko pa si Lord e. SIya Day off pag Sunday, ako hindi), parmdam ko naman na kahit papaano e may pera ako (kahit wala). Kung saan siya napupunta, sa pambayad ng ilaw, tubig, association dues, credit card, kotse. Lekat. Di mo magamit dahil wala kang pang gas, marami pang kailangan tulad ng pa tune up, pag palit ng ilaw, ng bumper. Siyet. Para siyang pet. Kung naala niyo yung tamagochi. Ganun. Hindi nga lang siya lumalaki, pero tumatanda. Kailang mo linisan, i-wax, i-vacuum yung loob. Hay. At least di siya maingay pag gabi, at hindi nag hahanap ng attensyon. Hehehe

hello pilipinas and hello world! kamusta naman ang aking mga nasasakupan? pasensiya na at ngayon lang ako ulit nag kwento, medyo busy ang inyong diyosa sa kanyang mga trabaho. Anyways.....
Sino nanood ng Maging sino ka man? ang pangit ng ending no? naasar talaga ko. kamusta naman ang resurrection? di ba niya nakita yung puting ilaw sa dulo ng tunnel? bakit hindi siya pumunta dun?
minsan naiisip ko na na kunin ang ibang mga naging entries ko dito, haluaan ko pa ng iba pang ka-istiran, i-pa publish at gawing libro para ma pag kakitaan? medyo madami dami na tong mga nailalagay ko dito, la naman ako masyado mapala. aside from peace of mind na maari ko rin namang makuha sa beer, pag shopping ng mga libro, o pag hithit ng katol/pentel pen/liquid paper/mighty bond. ayoko ng rugby. pang masa. diyosa ako e. dapat maiba. wala namang bago sa akin. nag mamaneho na pala ako mga people! astig (naks! love yourself). so pag may nakita kayong blue na kia pride sa edsa na parang pagong, malamang ako yon. di naman ako sobrang bagal, hindi ko nga lang masyadong hinahataw yung kotse, trabaho yon ng pinsan k0. dun lang ako sa speed na comfortable ako. gusto ko pa ata mabuhay no? tsaka paano kung di ako ma resurrect tulad ni Eli sa maging sino ka man. ika nga nung sign sa mga jeep, "distansiya lang amigo"

napansin ko lang, koreanang hilaw ang blog name ko pero hindi naman korean ang nackground music ko dati. kaya i-todo na natin to!!!hulaan niyo folks, pero malamang madali niyo mahulaan yan, ermitanyo na kayo sa kweba kung hindi niyo alam kung saang koreanovela theme song yan ;p

Anak ng lekat! lagi ko na lang nakakalimutan on the first try ang password ko. Pero anyways, ano na ba ang bago? Wala! as in capital W, capital A, capital L, capital A, wala. Yun pa rin ang life ko. Patients, clinic. Nag drive na pala ko, minsan. Pero may kasama pa rin. Hindi ko pa masyado kaya mag isa kaya hindi ko pa dinadala ang kotse sa clinic. Pero malapit na yon. Dapat sulitin ang pagdi-drive habang bakasyon ang mga bagets. Wala ata ako balak makipagsiksikan sa traffic ng ateneo no! It's the time of the yeat na dumadagsa ang mga patients, kaya ayon, hindi nanaman ako lumalabas ng sulok ko. Suwerte ko nga lang ngayon at walang pasok kasi holiday sa San Juan to celebrate their 100 years of founding chuvaness. Andito ako sa may computer shop sa may Anonas. Galing ako bambang bumili ng med supply para sa friend ko, Hindi ko rin kasi alam kung tulog ba ako non kaya ako nag volunteer na ako na lang ang pupunta ng bambang para sa kanila. As if naman umabot ako don! E sa tagal ko s UST, never ako pumunta ng bambang. Felt weird nga na nagtatanong ako kay mama kanina kung paano pumunta don. Nung tinananong niya kung bakit, sinabi ko na maghahanap ako ng materials for home, i.e. theraputty, digiflex, cones, etc. Baka mas mura kesa sa global ako kumuha. Kaya lang, wala. Actually di ko siya masyado nilibot, hindi naman kasi yon mall diba? Lupet. Umiral nanaman ang pgka gala ko ;p

Kamusta naman ang kabagalan challenge! medyo 15 years bago mag connect. Kamusta naman ako? ayos lang. OT pa rin. dun pa rin. may mga hell patients pa rin. tungkol naman sa ibang aspeto ng buhay ko, sa friendster niyo na lang tignan. hint: wala pa rin pagbabago sa profile ko. kung ano man ang nakalagay dun, yun yon. Lekat na friendster yan. gusto pa magpalit ako ng email add. ayoko nga. strictly business yung isa e. at medyo kabagalan challenge ang pag konnek. hay. mag crosswords na lang ako. may nalaman akong site e, recommended nung co-staff ko na PT. bestcrosswords.com for all your crosswords needs. ayos nga na pampalipas oras sa clinic yan pag petiks,pero dahil may problema yung internet connection sa clinic, text twist ang latest crave. high score to beat ay 148,000, level 33.
hay, tagal ng friendster. medyo inuubos niya ang pasensiya k0. it's becoming a chore....hrrrr

Astig people. Andito ako internet cafe kasi naiwan ko ang mahiwaga kong susi sa loob ng bahay. at lahat ng kasama ko sa bahay, pati na kapitbahay ko e gagabihin. Ayos ka talaga nina. rock on!

Valentines day yesterday. Did nothing special. Spent the night drinking so that i can fall asleep without my allergy setting off. Now i also have to spend my day tomorrow looking for a CD that has songs appropriate for ballroom dancing. i can't belive the things i have to go through for work.

Eh? Can't believe that i've spent 5 precious minutes just updating this blog to a more complicated setting. Kanina may 45 minutes pa ko before my yaya duty starts, so sabi ko blog muna. Abay mantakin mo, may kung ano ano pa na eklavu na pauso tong blogger. Anyways, naka 1 month na ulit ang 2007. May 11 months na lang ang natitira. Kailangan ko na talgang ayusin ang mga kapapelan para pumanta sa iba pang lupalop ng mundo para mag trabaho. Ganon pa rin ang practice. Bagong patients, Lumang patients, return-of-the-comeback na patients. Stroke pa rin. May speech problems pa rin sila, dysphagia, etc. Haayyy....wala nang pinatutunguhan tong blog na to. ;p

The year end report

Siyempre, tulad sa mga tv stations, kung saan meron silang "the best episodes" of 2006 o mga year end report sa mga new shows, dapat naman siguro natin malaman kung ano ang na-accomplish ko so far. Hmmmm

**Una, nagawa ko na ang 2 sa 3 bagay na gusto kong gawin after i graduate (backtrack: i wanted to do 3 things: work in a call center, just for the experience of it; mag work sa PGH, or in this case mag volunteer at mag try mag work sa PGH; at pumunta sa Korea). Obviuosly you know what the 2 things are. 1 na lang ang kailangan kong gawin then.

**Pangalwa, pumasa ako ng board exams, at ngayon ay isa nang practicing OT. Wuhoo. One small step for career, one giant leap for me. Because starting my career is a path to self fulfillment, thuis fulfilling Abraham Maslow's heirarchy of needs. Kailangan ko pa ng power para eventually, marating ko ang self actualization. Now how do i go about that? hmmm.....

**Driving skills are improving. Hindi na ako masyadong namamtayan ng makina ngayon, kaya ko na mag atras abante ng kotse, mag park kahit sablay at patakbuhin ang kotse. konting practice na lang, kukuha na ko ng license. Joy rides here i come!

**Love life is still non existent (how did that become an accomplishment?!)--->eto sagot: love life non existent means i can focus on achieving the things on the wall:the car, the house and the loads of cash. Sabi ko nga sa sarili ko, i have 38 years to get use to the path of single-blessedness, so i don't have to get sad over it now. Things on the wall now. love life later.

Wow. Not bad. Aside from that, i've managed to not gain alot of weight during the holidays. Also i firmly decided to pursue the practice abroad. So i've downloaded the HPC requirements, will start to get everything together in the suceeding months. Updated my CV. I'm good to go.

Actually tinatamad ako pumasok bukas. At kung pwede ko nga rin lang sabihin sa mga bosing ko na ayoko pumasok dahil tinatamad ako, ginawa ko na. But then, no trabajo, no sweldo.

This is going to be my 100th post. Yahoo! 100 posts of all the kawindangan, kabangagan, GGB episodes (FYI: GGB - gulogulo buhay), everything. Kung paano siya umabot ng 100 post is an obvious manifestation ng pagkakaroon ko ng verbal diarrhea at kailangan ko lang ng outlet na medyo accepatable sa society. Kaya ayan, kung ano ano ang pinaglalagay ko dumami tuloy ng husto. So, what is this going to be all about? I have no f****ng idea.....

**In 2 minutes, Christmas is finally over. Tapos na ulit ang isang araw sa mundo kung saan naghahari ang kabutihan at bukas muli nanamang maghahari ang kasamaan. Example, balik nanaman ang mga pasahero sa Cubao station sa pag aaway dahil pag sisiksikan, na mag contribute sa pagkakaroon ng stress sa buhay ng iba pang pasahero, at hindi mo alam kung ano ang kasamaang maidudulot nito sa sangkatauhan. Buti na lang walang pasok bukas. Iba talaga kapag ang presidente ng bansa mo e workaholic pero mahilig sa bakasyon. Kaya nga naman kung gusto niyang magbakasyon dahil pasko, bakit nga naman hindi pa niya idamay ang buong Pilipinas. To think meron pang mga taong ayaw na binabaligtad niya ang mga holiday, pero sabihin nga nila, secretly, hindi ba sila natutuwa?

**SMC - Samahan ng Malalamig ang Christmas. Sabi nila, ito raw ang mga federasyon naming mga single na ang ka-relasyon e ang remote ng tv, o alcohol, o kung ano mang bagay na walang buhay at hindi humihinga. Pero hindi ba talaga naman malamig ang Christmas, kasi diba winter sa ibang bansa at ang cold wind na mula sa China, Japan at Russia ay bumaba dito sa atin kaya lumalamig (Nyok-nyok-nyok yok...corny).? Kaya in essence, lahat tayo ay miyembro ng samahang ito diba?
No people. Hindi malamig ang pasko ko. Well actually, matagal nang malamig ang pasko ko hindi ko na nararamadaman. na malamig. Ang lamig na nararamdaman ko e yung lamig sa umaga na dahilan kung bakit ako na-late pumasok sa clinic. Masarap kasi matulog e.
In fairness, this years not bad for my love life. Two boys in a span of a month. Wow. kakahaba ng hair. Im still waiting for my shampoo endorsements. But i don't want to go into details as to why it is still non existent. Sawa na akong pag usapan ang lahat ng insecurities ko sa katawan ko. But in case you are wondering, I' m a one hit wonder. I think nasabi ko na rin ang tungkol dito sa mga previous posts ko, hanapin niyo na lang. Sabagay, may New Year pa, tsaka Valentines, Labor day. Maraming holidays sa loob ng 1 taon na wala akong kasama kundi remote, o libro, o alcohol. Dapat siguro palitan na lang yung pangalan nug samahan, gawin na lang siya SMH - samahan ng malalamig ang holidays.

Okay people, showtime's over. Manonood na ako ng House. hehehehe

Christmas sickness....

No folks, i don't hate chirstmas. It's just that every year for the past 3 years meron akong holiday syndrome kung saan ako ay nakakaramdam ng following symptoms: flu, depression (not the clinical kind but the depress-kind-of-sad-kind), and bitchiness episodes. And i'm happy to announce that it is not happening this year. So far meron pa lang akong konting sipon, na natural na kasi tuwing may change of season or change sa weather o kahit alikabok, sinisipon ako. Hindi ako depress dahil hindi ko na masyado nararamdaman na wala nanamang direksyon ang buhay ko. Bitchy lang ako, pero kelan ba hindi (at so far, ang mga tao nanaman dito sa bahay ang nakaktikim ng bitchy mode ko). Saya saya. i have a feeling that this christmas will really be merry ;p

**Okay, i gues i just need other's people's opinion on this one kasi so far, lahat ng taong nakakalam ng kwentong ito, ang opinion e ako ang mali. Paano kung may isang tao, i.e. patient, na nag sabi sayo that he likes you (gosh, swear this month, pwede na ko mag model ng shampoo ad sa haba ng hair ko ;p). Wala naman kaso dun diba? Other than the fact the patient siya. Hindi mo naman talaga siya patient kasi una, fracture sa paa ang problema niya, at unless hindi niya magamit ang paa niya para gawin ang ADLs at work activities niya, e hindi siya i-refer sayo dahil wala siyang OT problems. Kaya lang patient pa rin siya diba? don't get me wrong people, hindi isyu dito na meron siyang impairment na ang so far malaking impact e yung hindi kayo gaanong makapag ikot sa mall kasi may gait problem siya. Ang isyu e patient siya, cliente siya. Period. masama na ba ako dahil iniisip ko lang ang career ko? dahil ayokong may hindi magandang version ng balita na makaabot sa mga boss ko na ma-question ang professional behavior ko? Over a petty thing such as my personal life. Ang sa akin lang, maliit ang clinic, maraming makakapuna, at kung may matandang instik na masyadong conservative ang hindi matuwa sa nakikita niya, pwede siyang mag sumbong sa amo mo, in chinese pa kaya kahit andun ka lang e pwede ka nilang pag usapan dahil hindi ka naman nakakaintindi ng chinese. So masama bang umiwas sa complication?
Sabi nila, wala naman daw kaso kasi ethical pa rin kasi hindi ko naman siya direct na patient. Pero sorry, nasasagwaan ako e. Para kasi sa akin, ang patient ay patient. Period. So ang next na tanong, paano kung ma discharge na? ANg sagot ko, e di kung ineteresado pa siya e di why not coconut. Mas maganda naman pakinggan yung "dati naming patient" just in case may makapuna at mag tanong, i.e. boss mo.
Tingin kasi nila, mali ako kasi pinapalampas ko yung biyahe. Sorry, hindi ako takot mag hintay e. Optimistic ako lagi na eventually may dadating din. Parang nung college ako, minsan aabot ng 1 hour bago ako makaakay pauwi, pero ayos lang. Hintay pa rin. kasi alam kong may dadating. At kung after 1 hour e wala pa ring dumadating, pwede akong umisip ng ibang alternatives para at least hindi ako nabuburo mag hintay sa may España. Kasi kung hindi ako dun makasakay, somewhere along the road pauwi, may makikita rin ako sasakyan.
Minsan naiisip ko, siguro nga dapat nag yes na lang ako na manligaw yung tao. Kaya lang hindi din. Aanhin ko ang boyfriend kung wala namang akong makain? At hindi ako makahanap ng kapalit na trabaho kasi walang gusto kumuha sa akin. Sabihin mo nga, makakain ko ba yung love? babayaran ba non ang bills ko? Na guilty din kasi ako minsan, kasi alam ko na medyo ilang na pumunta sa clinic yung tao, pero sinabi ko naman sa kanya na pwede kaming maging friends e. yun lang muna. mag focus na lang muna siya dun sa paa niya saka na niya isipin ang love life niya.(tong part na to hindi ko yun sinabi sa kanya ng ganyan ha, sinabi ko lang na kailangan niya talga yung therapy). Bukod pa dun, minsan nag drama yung tao at tingin ng lahat e kasalanan ko kasi hindi ako pumayag. Feeling ko kasi ang sama ko dahil nag cause ako ng sadness sa iba, pero ganon talaga e. He'll get over it. And he'll get over me.

Otei. im just doing this to access my blog site kasi wala daw web page na ganon sabi ng yahoo search. shiyet.

he's back.....

While i was riding the MRT this morning. A very familiar song was aired on the MRT radio (yes people, may radio na sila), yung tipong pag narinig mo e alam mo nang christmas na. panalo nga yung kantayang yon e. Pang single. Naka-saksak ang MP3 sa tenga ko pero na-override ng "my idea of a perfect christmas, is to spend it with you....." yung "shake, shake your money maker" ni ludacris. Winner talaga. It's Christmas. Jose mari chan is coming to town......

**AM currently super, duper, mega, over, to the highest lovel hooked - sa grey's anatomy. Kahit medyo sakit sa ulo panoorin yung pirated DVD na binili ko kasi ang weird ng pag-kakaayos, gusto ko siya talga. At napatunayan ko na i still go for meek, geeky doctors. Honestly, gusto ko na umuwi, para manood. pero dadaan muna ako simbahan mamaya. Immaculate concepcion ngayon e, gusto ko magsimba ;p

AM bored.... at bago ako masimulang matoxic, blog muna. tutal libre ang internet.

Pumapatak nanaman ang ulan.........

Ayos. may bagyo, tapos ayaw gumana ng mga dvd na binili ko. kasi tinotopak yung player. parang yung amo. Oh well, meron pa akong hanggang mamayang gabi, hanggang bukas ng gabi para kulitin yung player ko na gumana ng maayos. Saan ka ba naman nakakita ng DVD player na ayaw mag-play ng disc na DVD? Sa kin lang yon man!
Malapit na akong maubusan ng gagawin. Meron pa akong librong pwedeng tapusin pero hindi ko ginagawa kasi after non, kung hindi ko lasing e tititig lang ako ulit sa kawalan. Hindi pa nga ako gumawa ng gawaing bahay kasi ng baka ma-bored ako bukas. Naka leave pa naman ako at pangit naman kung wala akong gagawin buong maghapon. Sabagay, pag naglinis ako e 1 hour and half lang ang magagamit dun sa buong 24 hours. So yung natitirang 22 and half, kawalan nanaman ang kaharap ko. Pwera na lang kung sisikat ang araw bukas at makaladkad ko ang sarili ko papuntang powerbooks. Sa megamall. o kaya sa fullybooked. Sa Cubao.
Bad trip, dahil hindi ako sumama sa inuman kahapon, iinom tuloy ako ng mag isa (kasi nag text kahapon 6 na ng gabi, ibig sabhin, 7 na ko aalis non). Ulit. Kakanta nanaman ako ng mag isa sa kwarto mamaya. Well, pwede ko naman yung dalhin sa sala, para makabulahaw ako ng kapitbahay ko, which is yung tita ko. Pangit naman, baka isumbong pa ko non.
Dito ko ngayon internet cafe. Mauubusan na ako ng sasabihin, pero ayon sa timer na nasa itaas ng screen, meron pa akong 37 minutes. Ano naman ang sasabihin ko sa buong 37 minutes? Ubos na ata ang lahat ng bagay na pwede ko i-reklamo sa mundong to, hindi pa siguro ubos ang 37 minutes ko. Pero sabagay, ano pa ba ang pwede kong i-reklamo? Wala na, kasi sawa na din akong mag reklamo tungkol sa mga bagay na wala na akong magagawa pa, at talagang kailangan ko na lang silang ipaubaya kay Lord.
MAy 33 minutes pa. Tatapusin ko na to, bago pa mawalan ng sense ang sinsabi ko
;p